برهنگی

حكايت شب ز.فاف سين سين جون و شعله خانم و سيخ و ميخ !

2010-10-24T15:29:00.001+03:30

شعله خانم ، مامانم را گرفته به حرف. كه مامانم حواسش را خوب جمع كند مبادا جهيزيه ي من كم و كسري داشته باشد.كه فردا روز كل فاميل جلو خانواده الف سر به تو و بي آبرو شوند ! ‹ چشم ببچرخونين ، دس بجونبونين كه روز جاهازبرون مادر شوهره و خار شوهرا بور بشن . نه آره اشون بياد نه نه .علي الخصوص حواستون به سيخ و ميخ و چاي صاف كن و اينا باشه. اينا ريزن اما چشم و چراغ جاهاز عروسن. سر همينا نيش و كنايه ميزنن و زحمت خانواده عروس رو ضايع مي كنن. چرا راه دور ميري ؟ همين سين سين جون خودمون ، هزار الله و اكبر الان پسراش بزرگ شدن . مادرش يه جاهازي بش داد كه خاور خاور پر كردن باز زياد اومد .همه انگشت به دهن مونده بودن . شب ز.فاف من و زن دايي دوماد مونديم پيششون .اون موقع ها رسم بود آخه جونم ! دو تا عاقله زن مي موندن پيش عروس و دوماد ... خلاصه نصفه شبي ما متوجه شديم اينا كارشون رو كردن !!!! گفتم بلند شيم يه جيگري به سيخ بزنيم از جون رفتن طفلكيا !! حالا اينور و بگرد ، اونور رو بگرد ؛ سيخ نبود . خلاصه جيگرا رو زديم توك كارد و كباب كرديم. بعد زن داييه نه گذاشت و نه بر داشت ، گفت عروس سيخ نداره تو جاهازش؟؟؟ منو بگي رنگي دادم و گرفتم ! صبح خروسخون رفتم سيخ خريدم گفتم بهش بفرما .....

با دهان باز قصه شعله خانم را گوش دادم و سر جنباندم . حكايت شعله خانم نكته هاي جامعه شناسي ظريفي دارد كه فكري ام مي كند . مثلن اينكه پيش پاي ما ؛ همين بيست ، سي سال پيش جوان ها چه حرف گوش كن و دور از جون شما بره و طفلك بودند .امروز روز اگر كسي بخواهد احوالات اتاق خواب ما را بو بكشد چنان خشتكش را پرچم مي كنم كه از زاييده شدنش پشيمان شود. چه برسد كه شب دو تا خاله زنك بي كار را تنگ بغلم بچپانم كه چي ؟ شب جيگر به حلقم بكنند؟ ! نمي دانم اين دو تا "عاقله زن " نقش كمك حال و مربي كنار تشك هم داشته اند مثلن !! يا فقط گارسوني مي كردند . يا اينكه جوان هاي نسل قبلي يا فيسشان زياد بوده يا لا جون و بي قوه بنيه بودند كه لازم بوده براي هر "حركتي " برايشان جگر سيخ بكشند و عسل به حلقشان بچكانند. به بركت خدا جوان هاي امروز دم به دقيقه مي روند كاليفرنيايي جنوبي و بر مي گردند سانفرانسيسكو .يكي نيست يك سانديس هم دستشان بدهد . آخر از همه اين روز ها بزرگترين ثروتي كه هر عروس خانمي با خودش مي برد خانه شوهر گل وجود خودش هست. دروغ مي گم ، شما بگو دروغ مي گي !

دختر حمومي!

2010-10-08T21:15:00.005+03:30

بچه كه بودم مامان ما را مي برد حمام عمومي . محله ما گاز كشي نبود . سال سال جنگ بود ، نفت كم بود . اين بود كه مامان من و خواهر هايم را به دندان مي گرفت ، مي برد حمام عمومي .حمام عمومي خزينه داشت و پر از زن هاي پ.ستون آويزاني بود كه يا داشتند خودشان را واجبي مي گرفتند يا بچه هاي ك.ون لختشان را قايم مي شستند . حموم دار دختر چشم و ابرو سياه و قد و بالا قيامتي بود ، اكرم حمومي نام ! اكرم حمومي سر بنيه براي خودش اتاق و جا و دفتر دستكي داشت.حساب مشتري ها را رسيدگي مي كرد و سفيداب و شامپو خمره اي و واجبي دستشان مي داد .

از قضا اين اكرم حمومي خاطر خواه فراوان داشت. اما از بخت شوم هيچ كدام پاي ازدواج نمي رسيدند . مادري راضي نمي شد به عروس حمومي . عروس حمومي لابد دون شاءن بود . اواخر دهه شصت محله ما هم گازدار شد و حاجي حموم دار برشكست شد و اكرم حمومي هم همونطور عزب ويلان شد .

از خدا كه پنهون نيست ! اصلش -بي حرف زياد - حمام من دو ساعت و بلكم بيشتر طول مي كشد !!!! الف مي پرسد عزيزم دو ساعت توي حمام چكار مي كني ؟ من به دروغ مي گويم كه شيو مي كنم ! اما اصلش اين است كه من توي حمام كار هاي واجب تري دارم. يعني اول مي روم بخار مطلوبي مي سازم . مي نشينم پاهايم را ولو مي كنم توي وان .بعد فراخور حالم فكر جورواجور مي كنم . چيز مي نويسم . اشك مي چكانم. اصلن مدتهاست گريه هاي درست و درمانم زير دوش بوده . دست آخر يادم مي فتد هنوز خودم را نشستم. گربه شور مي كنم خودم را و ميام بيرون .

مامان شربت دستم مي دهد ، مي گويد" بيچاره اكرم حمومي كه اسم حمومي روش موند !"

هيچ نمي دانم آخر و عاقبت اكرم حمومي چه شد ؟ بخت و بالين خوب سراغش آمد؟ برچسب حمومي بودن از زندگي انداختش يعني ؟ دلم خواسته اگر بچه يا كس و كارش اين سطور را خواندند سلام من را به اكرم حمومي برسانند.

شب جمعه ايراني ، وسط هفته فرنگي !

2010-09-30T20:28:00.002+03:30

پشت بند عقدم مادر الف پايش را كرد توي يه كفش كه الا و بالله بايد بيايي خونه ما شب بماني . من هي با چشم گرد وعده امروز را به فردا دادم. به نظرم يه پاي قضيه مي لنگيد . راستش مادر شوهرم چنان زن سنتيست ، چنان از ذوق و شوقش براي قباله پيچ* و روز پاتختي برايم گفته ، كه بعيد به نظرم مي رسيد كه راضي شود ما دو تا حلالِ همسر شب را كنار هم صبح كنيم . خلاصه از مادرشوهره اصرار بود از من انكار.

خيلي نگذشت كه دستم آمدم اين همه اصرار و ابرام به خاطر حرف و حديث خاله نون و زن عمو ال .يت و صغرا و كبرا ؛ دوستان پا روضه مادر شوهره اند .به خودم گفتم بذار دل اين پيرزن شاد شود .انقدر عروس كرمكي نباش!

اين بود كه شب جمعه اي - همين وقت ها بود - چسان فيسان كردم رفتم خانه مادر شوهره . دروغ چرا از تصور شب جمعه ايراني كه قرار بود بگذرد همچين قندكي هم توي دلم آب مي شد . درد سرتان ندهم؛ وقت خواب به بونه لنز و مناسك قبل از خواب رفتم دستشويي .وقتي بر گشتم ديدم رختخواب الف را پهن كرده اند اين سوك اتاق ...مال من را آن سوك ، در اتاق هم چار طاق باز !!! انقدر بينمان فاصله بود كه مي شد از راه دور براي هم باي باي كنيم ! خون خونم را مي خورد مابينش خنده ام هم گرفته بود .

حالا شما تصور نكن ما سر بي همسر زمين گذاشتيم .اما اينجوري بود كه نشستيم دو دو تا چار تا كرديم و عطاي شب جمعه ايراني را به لقايش بخشيديم. گفتيم مثل دوره پارتنري وسط هفته ها مثلن مي رويم خانه خودمان .اره و تيشه و بيل كلنگ عمله بنا و نقاش و كابينت كار را مي زنيم كنار .يه كف دست جا براي خودمان جور مي كنيم .هي به خودمان يادآور شديم بعضي ها همين را هم ندارند .اينجوري خودمان را مثلن دلداري داديم.

از قضا اين هفته وعده خارجكي داشتيم . روز بد نبينيد ! چشممان هنوز به دور و برمان آشنا نشده بود كه كليد توي قفل چرخيد و پدر شوهره و مادر شوهره نفس زنان ! بي زنگ و تقه در و يالله وارد شدند . خدا رحم كرد در موقعيت سوق الجيشي خاصي نبوديم !

درست كه ما خودمان را از تك و تا نينداختيم اما چنان ذوق مرگ شديم كه فيلمان حالا حالا ها احوال هندوستان را نپرسد ! حالا هي توي تقويم علامت مي زنم روزي را كه بروم دست يك قفلساز را بگيرم بدهم قفل ها را عوض كند. اوضاع ما را مي بينيد ؟

*من هم كه اسمش را شنيدم همين قدر چشمم گرد شد .گويا اسم همان دستك و دمبكي است كه شب ز.فاف براي عروس و داماد مي چينند.از خباثت نيست ها .اما خنده ام مي گيرد از اين امامزاده اي كه قرار نيست شفا بدهد !

بسي زنده كش و مرده پرستيم !

2010-09-28T00:34:00.003+03:30

دخترك توي وصيت نامه اش نوشته :
‹ تموم عمرم حسرت يه مامان جان ، بابا جان شنيدن به دلم موند.
من دلم مي خواد همه خوشبخت باشن.ايشالله همه خوشبخت باشن.
مي دونم اضافه هستم . هيچ كي دوستم نداره .
دوست دار همه شما : مريم ›

امروز سر خاك غوغاي بود .صدا بود كه توي صدا مي پيچيد : بابا جان مريم ! مامان جان! عمه جون !

هميشه كمي دير ميرسد .نوشدارو را عرض كردم .

سقفي براي ع.شق. بازي

2010-09-05T15:29:00.007+04:30

شما كه غريبه نيستيد ! اين سال ها زياد پيش آمده كه من و الف گير يه كف دست جاي دنج و خلوت و بي سر خر باشيم براي ع.شق .بازي فارغ بال .كه هنوز هم هستيم . نه اين كه كليد خانه مان دست يك آدم بخيل ديگريست !

با خودمان قرار گذاشتيم كه رفتيم زير سقف خانه خودمان آن روز هاي يادمان بماند . قرارمان شد گاهي وقتي خانه را غروق كنيم به هواي دوستانمان.كه مثلن دوست الف دست نغمه‌‌ ي جانش را بگيرد بياورد خانه ما .يا جمال با مه ترا بيايد ، آتي با دوست .پسرش بيايد ... خانه مان از اين همه معاشعه بركت پيدا مي كند. گيرم پشت در لذت و دوست داشتن و تجربه قدغن باشد ... چهار ديواري كه اختياريست.مي شود توي خلوتمان جوري زندگي كنيم كه دلمان خواسته.

حالا اين روز ها كه آفتابه لگن خانه كوچكمان را ليست مي كنم .به يك ملحفه نرم و نازك فكر مي كنم كه گاهي بگذارمش روي دسته مبلي ، صندلي ، جايي .به هواي جفت هاي كه پاشان به خانه ما باز مي شود. هي با اين خيال لبم مي خندد . چشمم برق مي زند .

پ.ن : شرمنده ام بابت تاخير در تاييد كامنت ها . گرفتاري يعني همين في ميل جان .

اين دست استخوون نداره !

2010-09-05T15:29:00.003+04:30

حاج آقا صمد مسلمان است . نماز اول وقتش ترك نمي شود . تسبيح از دستش سوا نمي شود . حواسش به صاد و ذال نمازش هست .اما نزول هم مي گيرد .خودش مي گويد استغفرالله ، قرض الحسنه ! پول نزول را به عوض يك برگ دستمال كاغذي ناقابل مي گيرد كه اشكال شرعي نداشته باشد.مشتري بي دين و ايمون و گبر و يهودي كه مي آيد حاجي خوشرويي مي كند كه در اسلام توصيه شده . اما پشت بند اش حواسش هست ليوان و استكان را غسل بدهد .حاج آقا صمد با زنانش با رئوفت رفتار مي كند و معتقد است "زن رو خدا زده !"

بهجت خانم مقدس مآب است . هميشه در حال ذكر است و گاهي از ترس جهنم نم اشكي به چشمش مي آيد .اسم بي بي فاطمه زهرا كه مي آيد شانه اش مي لرزد.روضه و ختم انعام اش به راه است و ماه مبارك افطاري مي دهد . بهجت خانم پول نذر و نيازش را از جيب حاجي بلند مي كند . راحت دروغ مي گويد كه حكمن مصلحتيست و پشت سر عروس هايش صحفه مي گذارد كه صلاح زندگيشان را مي خواهد . پر و پاچه همسايه را به خاطر گيس و گل و بي حجابي ميگيرد كه امر به معروف و نهي از منكر است.بهجت خانم حواسش به تربيت اسلامي هم هست . پشت در موال گوش مي ايستد كه پسرش ايستاده نشا.شد و طهارت بگيرد ...

آقاي همسايه مسلمان است .اهل نماز است .نوزدهم و بيستم و يكم و بيست و سوم ماه رمضان را روزه مي گيرد .ده روز در محرم عزاداري مي كند . هيئتيست ! پاي برهنه سينه و زنجير مي زند . پا بدهد علم هم بلند مي كند " به عشق آقام ابلفضل " اما با اين احوال عرق سگي هم مي خورد . "عرذ شرعي دارم !" و زمستان ها يك تا پيرهن مي آيد بيرون ساختمان به عربده كشي ...گاهي در غيبت زنش رفت و آمد هاي مشكوكي دارد. خودش مي گويد "آقام قربونش با اون همه بزرگي پاش جلو زنا لرزيده ، چل تا صيغه داشت .ما كه يه تار موشم نمي شيم " آقاي همسايه داده پشت وانتش با خط خوشي نوشته اند "ما هم به يل ام البنين نازيم !"

منير سادات مسلمان است . خودش مي گويد كه ائمه و معصومين بهش نظر دارند ، كه چند وقت يكبار به خوابش مي آيند، كه حتي پسر كوچكش پيغمبري و ختنه به دنيا آمده ! و بلاخره ائمه ومعصومين حق فاميلي را به جا مياورند و روز محضر شفاعتش را مي كنند! توي خانه اش قرآن سلطاني و آب و رنگ دار فراوان است كه ماه تا سال سر تويش نمي كشد. يك "وان يكاد " دستباف هم زده سينه ديوار پذيرايي براي چشم زخم و نظر تنگي . با اين همه كاهل نماز است. خودش معتقد است اگر مي توانست چهل روز پشت هم نماز بخواند عادتش ميشد .اما ماهي يك بار پريود مي شود. و مواظب است در ايام نجاست دست به قران و ادعيه نزند و راهش به مسجد نيوفتد.منير سادات براي بچه هايش دو اسم انتخاب كرده؛ يكي اسم باكلاس و آبروداري ! و يكي اسم مذهبي .

خانم و آقاي كاف اهل نماز نيستند و در خانه شان مهر و جانماز به هم نمي رسد. بسته به گرفت و گير كارشان به نذر معتقدند؛ مثلن براي ماشين جديدشان حواسشان بود كه خون بريزند . شب هاي محرم مي روند سر پل ستارخان به سياحت دسته هاي سينه زني .طاسوعا -عاشورا مي روند شمال . پا بدهد پارتي مي روند و مشروب مي خورند و معتقدند يك شب هزار شب نمي شود و آدم بايد دلش پاك باشد.خانم و آقاي كاف هم مسلمانند.

مسلمان هاي كه من شناختم همه از اين دستند . پر از تضاد و تناقضند . يك بند به فكر كلاه شرعي اند و عجيب با خدايشان رودربايستي دارند .خشكه مقدس هايشان رياكارند . و راحت تر هايشان با كمال افتخار ديني بي يال دم اشكم دارند .نسبت به هم بي رحم و بي گذشتند و در مقابل منتقدانشان متعصبند.اسم موعوشان كه مي آيد تنشان مي لرزد.به زبان مي گويند اعجل لوليك الفرج .اما ته دلشان مي خواهند هزار سال ديگر هم ظهور نكند. كي حوصله خون و خونريزي دارد تو اين هير و وير ؟

اين ك .و.ن كجه؟

2010-08-22T17:38:00.008+04:30

مادر شوهرم مرا خوش ندارد.حالا نه اينكه خيال برتان دارد كه كارد و پنيريم ها ! نه . اما خوشم ندارد.اوايل برايم سخت بود . بهم برخورده بود . هي پي عيب و علتم مي گشتم . هي به چشم يك مادر شوهر سنتي خودم را برانداز مي كردم.جلوي آينه خودم را وارسي مي كردم و آن ميان هي وردم مي گرفت " اين ك.و.ن كجه ؟ كي مي گه كجه ؟ مادر شوهر!"

خيلي طول نكشيد كه دستم آمد عيب و علت از من نيست .آسوده شدم. نفسم سبك شد. اين همان روزي بود كه خار شوهر *كوچيكه آلبوم عكس بچگي هاي الف را داد دستم . صفحه به صفحه عكس هاي بچگي الف بود با پستانك و بي پستانك ؛تپل و بور و سرخ و سفيد . بعد اين گوشه و آن گوشه و در حاشيه قيافه جوان مادر شوهره را به جا مياوردم كه چشم هايش از عشق برق مي زد . از غرور كه "هي نگا كنيد اين پسر منه !" از آن دست چشمهاي خوشبختي كه ما زن ها خوب مي شناسيم.هر گوشه آلبوم عشق بود كه نم پس داده بود .دلم گرفت براي زني كه يك عمر براي پسرش نفس كشيده .توي خيالش براي پسر قنداقي نقشه كشيده ؛براي درس و كار و زن و زندگيش ، براي سي سالگي و چل چلي و دم مرگش .كه هنوز باور ندارد پسر كوچكش بزرگ شده .كه جز خودش زن ديگري را كنار پسرش تاب ندارد. زني كه حالا تلخ شده .

اگر روزي صاحب بچه شدم حواسم باشد كه بچه ام تمام سهم من از زندگي نيست.حواسم باشد مالك بچه ام نيستم . كه عشقم را زنجير نكنم به پايش. يادم باشد بچه اكم را بند نكنم.كه بچه ها آينده و علاقه و سليقه و انتخاب خودشان را دارند.بچه دار كه شدم يادم بماند پي زندگي خودم باشم كه فردا طلبكارش نشوم.

بچه ام كه شد ، شما اگر راه دستتان بود ، بي زحمت همين ها را ياد بي اندازيد!

* خار شوهر نه اصطلاح عاميانه ست نه لاتي .اصطلاح" من در آوردي" من است . حقيقت اينجاست كه خواهر شوهر خار است . اگر مثل خواهر هاي الف خوب و سر به تو و بي حرف و گفت باشند مي شوند خار گل سرخ ! اگر پاچه گير و بلوا به پا كن باشند لابد مي شوند خارخاسكي !! خار كاكتوسي ... خارچسونكي ... چيزي ! والله !

داماد مي آيد ، بلند بالا تر از هر بلند بالايي!

2010-06-29T16:46:00.004+04:30

ما سربند يك كامنت با هم آشنا شديم.خوش خاطرم هست كامنتي بود در مورد " داستان خرس هاي پاندا به روايت يك ساكسيفونيست كه دوست دختري در فرانكفورت دارد " هيچ نمي دانم براي نويسنده به ذاتي مثل او كجاي وبلاگ باري به هر جهت من بايد نغز آمده باشد كه دستش سمت كيبورد بلغزد و كامنت بگذارد ؟

بار اول كه ديدمش سه سال پيش بود .دوشنبه روزي بود ، كانون ادبيات ايران ؛كوچه اردلان. آفتاب تند مي ريخت پشت پلكم كه توي قاب در ظاهر شد .به نظرم بلند آمد ،خيلي بلند. آقا و خانم من كه شما باشيد به گمانم همان لحظه دلم رمبيد ! هيچ به روي خودم نياوردم كه فتيش مردان بلند قد و موي جو گندمي دارم. بعد تر كه وقت صحبت گردنم تو هوا خشك مي ماند يا حتا بعدترش كه به هواي لبش روي پنجه پا بلند مي شدم خيلي بلند تر آمد ، بلند بالا تر از هر بلند بالايي.اسمش را گذاشتم الف!

بعد سه سال نشست و برخاست و قاشق زدن و گيس كشي و مهرورزي و جنگ و جدل و ناز خريدن و عشوه فروختن و كام دادن و كام گرفتن هنوز برايم مثل آن روز تابستاني كوچه اردلان تر و تازه است ... گيرم هفتاد من رساله رو كنند كه "عشق سه سال طول مي كشد !"

اينها پيش نوشتي بود براي اتفاق نو رسي كه هنوز از نفس نيافتاده : تير هاي سقف را بالا تر بگذاريد نجاران / كه داماد مي آيد / همچون ارس / بلند بالا تر از هر بلند بالايي !

پ.ن : اين شروع بخش تازه ايست با عنوان عروس و دوماد بازي ! هر چند اين تاهل بيش از همه خانه يكي شدني باشد به اجبار قانون و سنت و رسم و رسوم. جز اين سخن از پيوند سست دو نام / و هم آغوشي در اوراق كهنه يك دفتر نيست /سخن از گيسوي خوشبخت من است /با شقايق هاي سوخته بوسه تو !

بعضيا اينجوريش رو دوست دارن !

2010-06-01T15:52:00.001+04:30

از كجا بايد خبر مي داشتم كه دختره لز.بين است ؟
سال چهارمي بود و من تازه سال دومي.خبط و خطا و پرونده اش زير بغل ديگران بود .عنر عنر مي آمد در اتاق ما به هواي درس پرسيدن .خوش خوشانم مي شد كه اند ژرمنم! كار درست ! كه درس ياد سال بالاي ها مي دهم.دفتر و دستك و جزوه به دست مي رفتيم توي يكي از اين سوارخ سنبه هاي خلوتي كه توي همه خوابگاه ها فتّ و فراوان است.تا اينجاي قضيه مشكلي نبود. اما دختر به قول خودش يك عادت كوفتي داشت كه همينجوري كه فعل ها را صرف مي كرديم بند بند آدم را لمس كند ، دستش را بكند توي پر و پاچه و بغل و زير بغل آدم !!!! مور مورم مي شد و شكنجه بود برايم كه هي انگشتش را از بيخ بازو و ساق پايم شل كنم.مرتبه آخر ديدم اين كند و كاو ها دارد بخيه پيدا مي كند .منقلب ، دفتر دستك ام را جمع كردم زدم به چاك . نشان به آن نشان كه ديگر چشممان به هم آشنا نشد . بعد تر خبرم دادند كه اخراجش كردند .

آن سال ها فكر مي كردم اينها ! كه مي روند با هم.جنس خودشان لاو مي تركانند منحرفند. يعني اگر يه كم سر سالمشان را به كار وبار خودشان باشد به اين راه ها نمي افتند.اگر كمتر با خودشان ور مي رفتند الان مثل من درست و درمان بودند !!! تحقيرشان مي كردم و توي دلم از اين كه آدم سالمي هستم مفت/خر بودم! بعد تر اما عقيده ام كمي عوض شد.به نظرم مي آمد اينها قرباني جهش هاي خلقي اند يا حالا هر چي كه مجبورند به اين كار هاي بدبد ! دلم برايشان مي سوخت و ته دلم از اين كه آدم طبيعي هستم خوش حال مي شدم.

خيلي طول نكشيد كه دستم آمد آنها هم آدمند و از قضا هيچ طوري شان هم نيست. و آدم ها حق دارند كه روش زندگي خودشان را داشته باشند. روش حال و هوول خودشان را .انقدر كه مثلن يكي از دهان.ي ار.قاسم مي شود و آن يكي عقش مي شيند از تصور هميچين كاري. اين هم روشيست.كه 6 هم سليقه بردار است و بعضي هم اينجوريش رو دوست دارند. آنطور كه همه ما گاهي سليقه هاي خرق عادتي داريم و از اين متفاوت بودن حظ هم مي بريم. بايد اين حق را براي بقيه هم قائل شد كه سليقه خودشان را داشته باشند و طناب شتر قضاوت را هم انداخت گردن خودش .با يك جمله ساده : بعضيا اينجوريشو دوست دارند !

بره.نه شم ؟

2010-05-13T22:44:00.008+04:30

اينجا يك وبلاگ مخفي بود. يك وبلاگ قايمكي.

اينجا را كه ساختم مغرور و سرخوش بهت پز دادم كه ‹دلت بسوزه !!!! اگه بدوني ؟ من يه وبلاگي دارم كه آدرسشو بهت نمي دم!!! › گفتي ‹په !- يعني زكي ! زرشك! – من 48 ساعت نكشيده آدرسش را ميگذارم كف دستت !› دلمان خجسته بود.شوخي كرديم و خنديدم. خاطرم هست شرط گذاشتيم اگر 48 ساعته اينجا را پيدا نكردي بريم يكي از همين رستوران هاي چشم بادامي ها به صرف سوشي .يا كه اگر اين سوراخ دعاي من را بلد شدي من دستت را بگيرم ببرم يكي ازآن جيگركي هاي چرب و چيل كه رو ميزي هاي چسب و نوچ دارند و صاحب سبيل كلفت به صرف چند سيخ جگر و خوش گوشت و خوئك .
اينجا مال خود خودم بود .يار تو دليم بود . اينجا را ساخته بودم كه دور از چشم تو ، دور از چشم تيز بين و سخت گير تو بنويسم.بي كه از انتقاد هاي نيش دارت بترسم. بچرخم. اصلن برهنه شوم براي خودم. پشت سرت صحفه بگذارم ، مضنون كوك كنم، دلم حرف هاي يواشكي خواسته بود .رقصم گرفته بود .. مثل درختكي در باد .. آنجا كسي نبود غير از من و خيال و تنهايي ..*

ده ماه از اولين پستم گذشته .دلم قرص شده بود كه حواست پي ام نيست. تا ديروز كه پشت بند لبخند موذيانه و پيروزمندانه ات در آمدي ‹پيدات كردم !› دلم هري ريخت.بهتم برد. كي بند را آب دادم ؟ كجا پيدايم كردي ؟ بغضم گرفت. انگار كه اسباب بازي ام را قاپ زده باشي. رنجيدم ازت .چطور دلت راضي شد همين يك گوشه هم خصوصي من نباشد ؟

تا همين امروز عصري هم دلخوريه بود . كه جاي توي بغلت گم اش كردم .يخم وا شد.حالا يك وبلاگ مانده رو دستم .هيچ نمي دانم اينجا دوباره مي شود مثل معمول دست به كيبورد شد ؟ يا بايد كركره اش را كشيد پايين ؟ اس.تريپ.تيز هاي مرا طاقت داري عزيزم ؟ يا كه خودت پرم را وا مي كني كه ‹تو بهترين صحنه شو ، بره.نه شو baby !،بره.نه شو ! › ؟؟؟

پ.ن 1 :قولم را سر جيگركي چرب و چيل و دوغ آبعلي و صاحب سبيل كلفتش خاطرم هست ها ! جهنم و ضرر ! حتي بعد ده ماه !

پ.ن2 :علت اين همه دل گندگي در اعتراف به وبلاگ داشتن اين بود كه حتي يك اپسيلون ، يك اپسيلون هم احتمال نمي دادم كه اينجا را بجورد.و اگر نه مغز خر كه ... من گاف دادم آقاي الف ! خودم واقفم. البته خوب خوب خوب مي دانستم راحت از سرچ ساده اسم لاكپشت ها مي تواني به اينجا برسي .اما اون پست مال زماني بود كه مسافرت بودي و مدتي به نت دست رسي نداشتي .گفتم فردا مي روم اسمشان را پاك مي كنم ...فردا ... فردا . دلم گرم بود به تنبلي و بي حواسي ذاتيت. دست كم ات گرفتم.ببخش. و اين آه و افسوس حالا حق من است و اون شكرخند موذيانه حق تو D:

*طرحي از ابراهيم منصفي با اجراي ري را ؟ ميرا ؟.

ننه ميشي زن پسرم ؟

2010-05-04T23:03:00.004+04:30

هيچي نباشد يه كم اش زير سر هواي بهاريست كه مردم فيلشان ياد هندوستان مي كند ، كه پرنده و چرنده را به هوس بوس و كنار مي اندازد. خاله ها و خانباجي ها* آستين ها را بالا مي زنند و مي گردند پي دختر سنگين و رنگين و رنگ و لعاب دار .اينجوريست كه شبي ، نصفه شبي ، دم صبحي تلفن خانه ما زنگ مي زند و پشت بندش بابا صدايم مي كند و مي پرسد برنامه ام براي آينده چيست؟ همان آن شصتم خبر دار مي شود كه پاي يه شازده سفارشي ديگه اي در ميان است.

اگر سنتي ازدواج كرده ايد و روز خواستگاري اولين بار چشمتان به چشم همسرتان آشنا شده كه انشالله توي بغل هم گيس و ريش سفيد كنيد. من اما نمي فهمم اين همه دل گندگي را .همين شازده ها را كه انتخاب شريك زندگيشان را سپرده اند دست چهار نفر ديگر.آدم شور.ت هم مي خواهد بخرد نمي سپرد به كس ديگري. توي مجلس هاي خواستگاري خل خل بازيم مي گيرد. ويرم مي گرد سيني چاي را چپه كنم. يا شروع كنم به بع بع كردن ! از همان ورد هاي كه بره ها مي خوانند وقتي به مسلخ مي برندشان.

شازده تو از من چه مي داني ؟ از من چه مي فهمي ؟ مي داني دوست دارم روي كناره هاي جدول راه بروم ، حتي تو اين سن ؟ مي داني بعد از كامخواهي عادتم چيست ؟ مي داني من اهل خنده هاي بي هوام ؟ اينكه سرم را هوا بكنم و قاه قاه بخندم ؟ مي داني كسي را زيادي دوست داشته باشم بهش مي گم :خر ، عوضي ؟ مي داني گاهي سوار خر شيطان كه بشوم بايد قلقم را بلد باشي تا پياده ام كني ؟ من بغل شما را نمي شناسم آقا. انگشتانتان را نمي دانم دوست داشته باشم يا نه. نمي دانم انقدر قوه مند باشيد كه يك روزي ته دلم قربان و صدقه خرابكاري ها و بي حواسي هايتان بروم.

ببين پسر حاجي ! پيداست من و تو آبمان توي يك جوق نمي رود. توي همين مجلس خواستگاري پاي دو كلام حرف حساب كه وسط بيايد كارمان به گيس و گيس كشي مي افتد .

*هر بار يكي از اين خاله خانباجي ها يا شازده داماد هاي سنتي به تورم مي خورد ياد نامه نيما يوشج مي افتم .آنجا كه براي عاليه مي نويسد : ناچار بايد بنويسم : وقتي داماد زياده از حد مسلمان، عروسش را نديده از ميان دختر هاي حرم انتخاب مي كند ، چشم هايش را مي بندد ، مثل عروس در پستو ها مخفي مي شود ، پي در پي از پشت درها و پرده ها كه تو در تو واقع شده اند برايش خبر مي آورند.زن ها در عين اينكه از عروس غيبي وصف مي كنند ، و داماد را به وجد مي آورند ، شبيه به اين است كه آن جناب را مثل ميمون مي رقصانند.

تا سحرگه ز كنار تو جوان برخيزم!

2010-04-28T22:07:00.006+04:30

پارسال همين موقع ها مامان بزرگ دوستم -آتي- سر سالمش را گذاشت زمين و مرد ! ماند يه آقاجاني با هفتاد قلم درد و مرض .آنقدر كه اميدي نبود به چهلم مادر بزرگه برسه .اين بود كه بازماندگان لباس هاي عزاداريشان را گذاشتند دم دست تا گاسم احتياج شود.

چهلم آن خدا بيامرز نرسيده بابا بزرگ همه خاندان را جمع كرد و سفارش كرد بگردند برايش پي يك دختر ! كه هم جوان باشد و بتواند تر و خشكش كند ، مهربان باشد و ... سبزه ! و البته با.كره !!!!

بابا جان ! ننه ات خوب ! بابات خوب ! شما كه دستتان را بلند مي كنيد كل جانتان به ترق و تروق مي افتد ، شما كه دست به آبتان يكي به درمان شده ، شما كه گاهي اسم خودتان را هم يادتان مي رود ، اين ديگر چه وقت با.كره خواهيست ؟! اين بود كه دختر ها و پسر ها قضيه را جدي نگرفتند...

تا اين كه همين چند روز پيش بابا بزرگه نامه داده از شهرستان و خواسته برايش بروند پيش فلان دكتر و نامه را بدهند و دارويش را بگيرند و برايش بفرستند. فضولي كه شاخ و دم ندارد ! لابد خودتان نامه سر بسته به دستتان رسيده و كك به تنبانتان افتاده كه پي ببريد تويش چه خبر است . نوه ها در نامه را باز كرده اند و ديده اند پدر بزرگ 80-90 ساله شان با خط خوش مخصوص پيرمرد هاي قديم نوشته :‹آقاي دكتر بنده چند سال است كه قوه مردانگي !! خود را از دست داده ام ، نسخه بپيچيد بلكم افاقه كند !›

آتي خودش بابا بزرگه را درك مي كند . معتقد است ميل جن.سي مايه حيات آقايان است .زنان با يائسگيشان آسان تر كنار مي آيند و مي پزيرند . مردان اما يائسه ؟ كه مي شوند انگار شعله زندگيشان خاموش مي شود . كور شوم اگر بخواهم قضاوت كنم. فقط نمي فهمم. يعني چيزيست جزو طبيعت آدمي ؟ طبيعيست؟ شما اگر مي دانيد جواب بگوييد . هي ذهنم مي پرد به صحفه هاي پاياني ‹خاك خوب› كه پيرمرد چيني از كنيز نوجوانش كه بوي شكوفه هاي سيب مي داد اضاله ب.كارت كرد.هي ذهنم مي پرد به پيرمرد ‹دل.بركان غمگين من › .هي ذهنم مي پرد به هرزه گويي ها و تجاوز هاي نرمي كه همين پيرمرد ها تو صف مستمري بگيري و توي پارك و مترو و ... مسبب اش بوده اند . توي سني كه ترسيده ام دو تا درشت بارشان كنم ، مبادا قلب فرتوتشان تاب نياورد .خونشان بي افتد گردنم !
من اين حرص دم آخر را ، اين كام.خواهي كنار تابوت را نمي فهمم .

عمري دگر ببايد !

2010-04-22T18:23:00.007+04:30

اي گنج نوشدارو
بر خسته گان
گذر كن!
مرهم بدست و
ما را
مجروح/مجروح /مج .روح ح ح ح ميگذاري
عمري /عمري/عمري /عمري/عمري/عمري دگر
ببايد بعد از وفات ما را
كين عمر
طي نموديم
.
.
.
هم در اميدواري
در اميدواري
اميدواري

آيه ؟! هنو اميدواري دختر ؟!

پ.ن1 : بچهه تو بيمارستان بغل مامانش هي مي گفت : ماما ؟! ماما ؟ ماما ؟ مامانه مي گفت جانم ؟ بچه مي گفت: دارم مي سوزم ! حالا حكايت ماست !

پ.ن 2 : من خوبم و هستم. ممنون بابت تمام همدردي ها و نگراني ها. چيزي نيست.تجربه كرده ام اين جور درد ها نمي كشد آدم را.بابا يادم مي داد قوي باشم. بچه لوس و فين فيني را خوش نداشت . من هي دلم مي خواست مثل بام زي باشم ، قوي ترين خرس جهان. ته دلم اما هي مثل الفي اتكينز مي گفتم : من از تاريكي نمي ترسم. من نمي ترسم. نمي ترسم.

طهران

2010-04-14T22:52:00.014+04:30

طهران –تهران فيلم محشر _مزخرفيست ! اگر نمي دانيد چه جور مي شود هم محشر بود هم مزخرف ، بايد يك تك پا رنجه كنيد تا سينما.
اپيزود ‹ روز هاي آشنايي› مهرجويي از آن دست فيلم هايست كه مي توانيد لم بدهيد توي صندليتان، راحت ! هي لبخند هاي كوچولو كوچولو بدود روي لبهايتان . هي خوش خوشانتان بشود از اين همه صميمت سيال فيلم. هي مهرجويي هميشگي را لاي فيلم باز بشناسيد و هي از اين مچ گيري خودتان را زرنگ فرض كنيد!

فيلم مهرجويي فيلم خوش آسانيست. خودش شش دانگ جذبتان مي كند. ‹روز هاي آشنايي › كه شروع شد چند لحظه بعد يادتان مي رود كه اينجا سينمايست. گم مي شويد توي متن فيلم. و هي خيال برتان مي دارد كه شما هم همراه اين جماعت داخل فيلميد.هي فكر مي كنيد ليدر تور دارد براي شما مي گويد كه اينجا امجديه است ،كه اين تخت سلام است كه اين ديگري ... از مهرجويي باز همان سفره هاي پهن ايراني را خواهيد ديد.ياد اجاره نشين ها و مهمان مامان خواهيد افتاد وهمان صميمت ها . همان زن هاي خاص فيلم هاي مهرجويي.‹روز هاي آشنايي › پر دست و كف و قر كمر است.هي آدم هاي ميبينيد كه به بهانه مي جورند براي دست و رقص ...

‹روز هاي آشنايي› فيلمنامه مرتب و يك دستي دارد. بازي هاي دلچسب. شخصيت هاي گلچين شده كه خوب از كار در آمده.اگر عمه و خاله و آقا دائيتان را ميان اين آدم ها شناختيد لبخند بزنيد به روي خودتان نياوريد !

‹طهران › فيلم پر رنگ و لعابيست. شيك است . اما من و شما كه تهران را ديده ايم خوب حواسمان جمع است كه اين رنگ و لعاب ها كشك است . كه همين آدم ها كه صبحانه خاويار لقمه مي گيرند از قضا دل پر دردي دارند و همين ديشب پيش پاي مهمان ها اشكشان روان بوده . گذشته از اين ها لحظه اي كه سقف خانه گروپ كرد و رمبيد همان قدر باور پذير بود كه صبح روز بعد مادر خانواده املت اسپانيايي سفارش داد.

‹سيم آخر › اپيزود دوم است از مهدي كرم پور ‹كسي از گربه هاي ايراني ...› را ديده ايد ؟ ‹سيم آخر› همان موضوع گربه هاي ايرانيست. منتها حتي توي ذهنتان هم اين دو فيلم را شبيه نبينيد. فقط يك نصف ترانه رعنا فرهان كل ‹سيم آخر › را مي ارزد. فيلم نامه در هم و بازيگر هاي ته دخل و يك كليپ تخ.مي .. والله حضرت كارگردان ! سكانس زور خانه داشتم از اين همه ديالوگ هاي گند تنگ هم بالا مي آوردم.كجايي اين فيلم ربط داشت به تهران ؟

خلاصه مزخرف بودن اپيزود دوم وسردرد بعدش را به شيريني اپيزود اول بخشيدم. اگر شما هم به اندازه من از اين شهر خوشتان مي آيد از طهران-تهران هم حظ خواهيد برد. اپيزود دوم هم ول كنيد اصلن.بزنيد بيرون و هواي دو نفره بهاري را كيف كنيد!

پ.ن1 : اختلاف سليقه كه مي دانيد چيست ؟ خب ! بعضي ها هم از دومي خوششان آمده و اولي را به تخم شان حساب نكرده اند .دعوا كه نداريم ! واجب شد برويد و خودتان قضاوت كنيد.
پ.ن2: اين هم يك نقد دقيق از نگاهي ديگر

یک بسته نوار بهداشتی بالدار لطفن !

2010-04-08T12:23:00.005+04:30

1- از پله های دارو خانه کشیده بودم بالا به هوای نوار بهداشتی .پشت پارتیشن جای دخترک ملوس همیشگی پسر جوانی ایستاده بود. یک آن منصرف شدم . بعد به خودم گفتم این چه مرض قرون وسطایست دیگر ؟! مگر طبیعی تر از این هم ممکن است ؟ هزار ماشالله! که همه زن به خودشان دیده اند و این همه مرد که خوشایند شان است با زنی بخوابند لابد می دانند همان زن به حول و قوه الهی ماهی یکبار پریود می شود. لیست خریدم را برای مرد جوان خواندم : نخ دندون - ژل شستشوی صورت و یک بسته نوار بهداشتی بالدار لطفن ! یک ابرویش جهید بالا و سرخ و سفید شد. اما آبرو داری کرد. رفت و بایک بسته جنس! اشتباهی برگشت. سر صبر برایش توضیح دادم که منظورم مارک و مدل دیگریست .که این سبز ها توفیر دارند با آن آبی ها و آن آبی های طبقه بالای خاصیتشان چیز دیگر است و یک بسته از همان آبی ها لطفن! تازه متوجه شدم یک داروخانه آدم ! میخ این ماجراست !
توی صف صندوق زن قلنبه وبا نمکی جوری به در گفت که دیوار هم شنید که " چه بی حیا ! من دو تا بچه زاییدم هنوز روم نمیشه خودم نوار بهداشتی بخرم !!!"

2- شرکت ... تبلیغات با مزه ای داشت . اینطوری که توی پاکت های باریک یک نمونه از نوار بهداشتی هایش را می گذاشت فلان قسمت و بهمان قسمت را معرفی می کرد و از گیرنده اش می خواست خودش میزان جذب بی نظیر و طراحی راحت و ... را امتحان کند. بار ها بارها متوجه شدم خانم های بعضن تحصیل کرده که ادعای روشنفکریشان ماتحت خر را پاره کرده این نوع تبلیغ را توهین به خودشان تلقی می کنند. مثل یک جور متلک! چون یادآوری اینکه پریود می شوند در نظرشان شرم آور بود!

3- پشت یک بسته نوار بهداشتی خارجی به 3 زبان نوشته : پریود خوبی داشته باشید! انگار کن که بگوید " سفر خوبی داشته باشید! ... اوقات خوبی داشته باشید! ... تجربه خوبی داشته باشید! ..." به این می گویند تفاوت دید انسانی در باره یک موضوع یکسان و کاملن طبیعی!

بچه های که خودم نزاییدم!

2010-03-24T00:01:00.010+04:30

بابا هیچ خوش نداشت حیوان توی خانه بیاوریم.اگر ماهی یا جوجه می خواستیم غیظمان می کرد .از یک هفته پیش از عید زجه مویه می کردیم که اجازه خرید ماهی را بدهد. قایمکی ماهی قرمز ها را میخریدم و اولش هم جلوی چشم بابا آفتابی نمی شدیم. وقتی هم که میدید سرش را از روی سعدی یا شمسش بلند می کرد ، صدای مرضیه یا دلکشش را کم می کرد و موعظه مان می کرد.که حیوان گناه دارد ... که توی این خانه اگر بمیرد آهش شما را میگیرد ... که خوب است کسی شما را بچلاند و خفه کند ... که ببین این ماهی هر بار که دهان باز می کند دارد شما ها را نفرین می کند. باز و بسته شدن دهان ماهی را می دیدیم و عذاب وجدان می آمد سراغمان .اما دو دقیقه بعد یادمان می رفت ...سابقه خوبی نداشتیم.یک بار آبجی بزرگه آب جوش سماور را ریخت توی تنگ ماهی ! در کسری از ثانیه کباب و نیم پز شدند و آمدند روی آب. خودم هم یک بار تو 8 سالگی عامدانه و آگاهانه جفت پا پریدم روی جوجه چند روزه و له اش کردم ! (خودتان را خسته نکنید ، هنوز هم پشیمان نیستم ) یک بار 20 بار مارمولکی را دار زدیم نمرد! پدسسگ! یک بار هم آبدزکی جستیم و زنده زنده سوزاندیم تا هر چی دزدیده پس بدهد ! پس نداد جونمرگ! موزاییک ها هم سیاه شد .اینطور شد که من حتی یک روز هم حیوان خانگی – سگی ، گربه ای ، جوجه ای ، گنگیشکی اصلن به درک حتی سوسک! – نداشتم.

تا اینکه دلم لاکپشت خواست. هی لاکپشت های بانمک و بازیگوشی را متصور می شدم که توی آب شیرجه می زدند و از دستم غذا می قاپیدند !!! سربند سابقه سیاهم خودم جرات خریدن لاکپشت پیدا نمی کردم.همین آقای الف مایه خیر شد؛ دو تا لاکپشت سنگاپوری بهم هدیه داد.همان ابتدای ورود به خانه تعهد دارم که این "جانور ها " از محفظه شان بیرون نمی پرند. کسی قرار نیست بیماری پوستی بگیرد و از همه مهم تر این جانور ها نمی میرند !!!!دو صباح نگذشته بود که شصتم خبر دار شد این قضیه حیوان خانگی به آن بانمکی که فکر می کردم نیست.قدرت خدا!! این لاکپشت ها شباهت بی نظیری به آقا دایی هایشان سوسمار ها و مار ها دارند ؛ ترسناک و زشتند.خنگ و کندند. بد اخلاق و عبوسند و یک چنگال های دارند که خدا را شاکرم قرار نیست با اینها توی لانه شان تنها بمانم.

دروغ چرا ؟! الان قدر پدر و مادرم را بهتر می فهمم . الان که دارم به ساز این دو تا جانور می رقصم. تازه از نگاهشان پیداست دو قورت و نیمشان هم باقیست! مثل یک کلفت بهم نگاه می کنند.تر و خشکشان می کنم و دریغ از یک نگاه مهربان . حواسم هست شلمان میگوی نمکی دوست دارد ، بامزي دل و جگر مرغ .هر دو عاشق کرم خونی اند. باید مواظبشان بود که آفتاب بگیرند که لاکشان نرم نشود.گیره می زنم به دماغم لجنشان را میشورم لاکشان را با نمک میسابم که انگل نگیرند. همین دیروز این شلمان بی پدر زده صورت بامزي را چنگ انداخته.پدر که بالای سرشان نیست .خودم دست تنهام. یک وسواس خرکی هم گرفته ام که نبینید! پوست دستم پکید. بس که شستم و باز هم وقت غذا خوردن عق ام میشیند. شما تا خودت بچه دار نشوی نمی فهمی من چه می گویم.بچه داری هم همین هاست دیگر .از من می شنوید : اگر به وقتش همه بچه های ایرانی جک و جانور خانگی داشته باشند جمعیت ایران نصف می شود . والله!

آشتی ؟؟

2010-03-16T11:41:00.002+03:30

بعد اولین معا.شقه مان ، خسته ، خودم را توی بغلت جا کرده بودم. جای توی بوی تنت گم شده بودم . حالم خوش بود .چیز نمی خواستم . ذهنم خالی بود.دنیا و مافیها به هیچ جایم نبود . حتی انگشت های تو را هم حس نمی کردم. دلم می خواست این لحظات کش بیایید و تا آخر دنیا ادامه پیدا کند. وسط همین حال خوش بودم که یک آن چیزی از ذهنم گذشت. هوشیار شدم.چشم های تو چقدر آشناست ؟ همین چشم های گرم خیس؟ من این چشمها را کجا دیدم ؟ بعد قیافه مریم آمد جلو چشم هام .قیافه سبزه و شیرین مریم...ای وای مریم !!!

زائل شدن عقل مثل پوسیدگی دندان است یواش یواش و گاماس گاماس اتفاق می افتد. مریم محبت بی حد و حصری به من داشت. بی حساب و کتاب . بچه بود.رفتارش به دلم نمی نشست. مریم بر عکس سایه من شده بود .با سماجت مخصوص دختر بچه های دبیرستانی پا پیچم می شد. انقدر آمد و رفت که مرا از رو برد ! ناچار به دوستیش تن دادم.سالی که من دانشگاه قبول شدم ، مریم افسرده شد.کم کم رفتار هایش عوض شد.باید ویرگول ها و نقطه ها را حفظ می کرد که درس خواندن به دلش بچسبد. دو ساعت می رفت توی حمام ؛ سدر میمالدی کف سرش .سدر را آب میکشید تخم مرغ میزد ، آن یکی را می شست ، گل سر شور میزد ، آب میکشید ، کوفت می مالید ....یک بار هم زنگ زد که فرار کرده .وقتی توی پارک جستمش داشتند بلندش می کردند.تاکسی گرفتم و پرتش کردم توی بغل ننه ی عقده ایش که روانش را به فا.ک بدهد .از همان روز ها دلم ازش سرد شد. مایه دردسر بود. حواسم جای دیگری پرت شد.درست همان لحظه که بهم نیاز داشت ، ولش کردم. ... دوباره که سراغش را گرفتم دو سالی می گذشت. از آن موجود سابق اثری نبود. کارم شد دست پشت دست کوبیدن و لب گزیدن.شوهرش داده بودند و مردک سبیل کلفت مادامی که مریم سر موقع خودش را میرساند زیر لحاف زناشویی ، وضعیت زنش به تخمش نبود .دوره افتاد توی مطب روانپزشک ها .یک هفته اینجا بستری بود ، ده روز آنجا .بعد هم که زنجیره خودکشی های نافرجامش شروع شد...

توی بغلت بودم ، وسط همان حال خوش که یاد مریم آمد سراغم . یاد چشم های مریم. نفس کشیدن فراموشم شد. زدم زیر گریه و به هق هق افتادم. ترسیدی و هول کردی « جانم !؟ چی شدی ؟ چکارت کردم ؟»

حالا عزیزم! اگر می بینی سر می سپارم به التماس هایت ، به مهلت خواستن های یک هفته و ده روزت ، اگر توی چشم های گرمت نگاه می کنم و به «آشتی ؟ آشتی ؟» گفتنت لبخند می زنم، از آسوده دلی نیست. نه به خاطر آن محبت شش دانگیست که می دانم بهم داری ،نه به خیالم هست که یک هفته و ده روزه ازم خوشبخت ترین زن دنیا را میسازی .نه جانم ! من با دلم تسویه حساب می کنم .من با خودم اتمام حجت می کنم. منی که تجربه ای مثل مریم را از سر گذرانده ام در ول کردن ها آدم ها و "برو به جهنم !" گفتن ها دست و دلم میلرزد. از اینها گذشته ؛ زنی که به دقت حافظه اش در یاد آوری بو ها و مز ها ، گرمی آغوش و تن صدا ایمان دارد ، قساوت مخصوص زنان بی تجربه را از دست می دهد .می ترسم وقتی ، بی وقتی توی آغوش دیگری با یاد چشم های گرم تو از عرش سقوط کنم.می ترسم روزی دلم یقه ام را بگیرد که چرا نگفتی : باشه ، آشتی ! آشتی !

شوهرم رفته دوست دختر بازی !

2010-03-04T19:57:00.006+03:30

امروز خروسخون شال کلاه کردم همراه بلوندی ، همين همسايه مجازيم ، زدیم به کوه. از دل سیاه شیطون پا به میدون درکه نگذاشته یه سیل و بارونی راه افتاد که نگو . گفتیم تا کی چشمون به آسمون باشه ؟! گاسم بند نیاد ! این بود که با دل خجسته ، بی که یه نصف چتر همراهمون باشه راه افتادیم بالا .بد نبینید ! دو پیچ بالا تر آب بود که از هفت بندمون می چکید ! حالا باز خدا پدر این محصولات oriflame رو بیامرزه که هیچ اثری از آرایش رو صورتم باقی نمونده بود . نه سیاه شدن زیر چشمی ، نه ماسیدگی سرخاب سفیدابی . هیچی ، طیب و طاهر !
لرزون لرزون و خندون خندون خودمون رو زور چپون کردیم تو کافه گرمی و دو استکان چایی و یک پر خرما و املتی ...

آیا کسی هست که معنایی "جاست فرند " را به این ملت بیاموزد ؟

گفتم براتون که تا نه بدترمون آب چکون بود ؟ این بود که من تو همون یه تیکه خاک وطن اسلامی یک کشف حجاب ملویی کردم و شروع کردیم جلو بخاری به خشک کردن خودمون. تو همون حیص و بیص یه عاقله زن 50 ساله ای اونجا بود که هم صحبت ما شد.یعنی در اومد :
- می خوایی با همین روسری خیس بری ؟؟؟ واااااااااااااییییییییییییی !!! نکنی !!! میچایی !
دردسرت ندم خواهر/برادر !زنه همین که بلوندی به هوای دست به آب رفت بیرون لبخند شیرینی تحویل داد :
زنه : نامزدید ؟؟؟
من :هاااااا!! نه ! دوستیم !
زنه : خوبه ! می خواید ازدواج کنید !
من : نه خانوم دوستیم ! دوست معمولی.
زنه : پسر خوبیه ها!!!!!
من : آره خیلی خوبه !
زنه : چی از این بهتر ! من حواسم بهتون بود ! دیدم چقد هواتو داره . همین خوبه دیگه !
من : آره خیلی مهربونه .آخه ما با هم فقط دوستیم .
زنه : قیافه اشم دلپسنده و شیرینه ! ازدواج کنید برین سر خونه زندگیتون .
من : آخه ... دوست اونجوری نیستم .... دوستیم فقط دیگه !
زنه : تا کی می خواید هی بالا پایین کنید ؟؟
من :!!!
زنه : پسره خوبه ! من تجربه دارم که اینو بهت میگم .چی بهتر از این !
من: آها !! باشه خانوم !

شوهرم رفته دوست دختر بازی !

زن عاقله با تجربه سرد و گرم کشیده بعد از بسیار اصرار و ابرام بر ازدواج و اینکه زودتر بلوندی رو تور کنم (کوفت ! کی گفت تو بخندی ! ) ، در اومد که :
(حرکت آرام دوربین از شعله های بخاری به سمت زن عاقله . کلوز آپ از صورت زن عاقله !)
زن عاقله : همین دختران که راه می افتن تو کوه و کمر شوهرهای مردم رو قر می زنن . همین من ! سر سیاه زمستون ! آسمون گرومپیده ! با این زانوی آرتوروزی کشیدم بالا دوست دختر شوهرم رو ببینم !
من :!!!!!!!! ههیییییییییییییییییییییییییین !
زنه عاقله : آره جوونم . مردک 60 ساله شه افتاده به دوست دختر بازی ! صبحی به من میگه میخوای بخواه می خوای نخواه ! میگه کجاش عیبه ! ویکتورایا مگه نیست !!!! گفتم بیام ببینم دوست دخترش کیه ! دیگه پاهام بیشتر نکشید برم بالا . منو گذشت خودش رفت ! .... چکار کنم سر پیری .... طلاق بگیرم ؟!!!!!!

من شوکه و کبود شده بودم که بلوندی بسان فرشته ای در قاب در ظاهر شد و خداحافظی گرمی کردیم و رفتیم و یک کافه پایین تر ، نفسم سر جا آمد که توانستم قضییه را براش واگو کنم !!!

فا.حشه مغزی

2010-02-25T22:44:00.004+03:30

(حتی ریش گذاشتن ، نمازخوون شدن ، برا اینکه صدتومن پول بگیرن ! جهان میگذره با صدتومن و بی صدتومن ..من 10 سال دیگه بیشتر زنده نیستم... اما خیلی بده که آدم فا.حشه مغزی باشه !!!)*

عشق دیر به سراغ من آمد.دانشجو بودم که دلم پیش تو شنگید. تو یه نویسنده و کارگردان یک لاقبا بودی . تاترمان به اجرا نرسیده به عشقت اعتراف کردی.اینطور بود که پای یک مرد عجیب به زندگی من باز شد ! یک لیبرال مارکسیست کمونیست لائیک دو آتشه ، یک مرد عصیانگر معترض ! به همه چیز های که برای من عادی شده بود اعتراض داشتی. به جامعه متعصب ، به مادر مذهبی ، به دائی کلاهبردار پولدار ، به آخوند ها ... ارشاد رد می کرد تو دوباره می نوشتی ، سالن تمرین را می گرفتند ، وسط پارک تمرین می کردیم.... دوره ای توی زندگیم آغاز شد که پر بود از حرف های بودار پنهان و پیدا ، زنده باد ها و مرده بادها، سجاد گردی و کافی شاپ دنج احمد آباد . عین های پر رنگ اول اسمت روی کتاب های سیاسی که بهم هدیه می کردی ، عین های پر رنگ اول اسمت حاشیه کتاب شیمی مورتیمر و فیزیک هالیدی من ، میگرن های سگی من و دستهای که پیشانیم را نوازش می کرد تا من دنیا را بالا بیاورم !

هنوز هم نمی دانم چی شد که دیگر نخواستمت. کات کردیم . روز آخر زدی زیر گریه و با خشم پیش بینی کردی که سال دیگر افتادم به بچه داری ! و گفتی می روی ته باغ انگورتان شراب های خانگی درست می کنی و می نویسی تا روزی کتاب هایت باعث حسرتم بشود.

من اما به بچه داری نیافتادم. برگشتم تهران و دوباره دانشگاه قبول شدم و راستش تو دیگر به یادم نمی آمدی که یک روز ناغافل آشنای قدیمی را دیدم. بین حرف هایش از تو گفت . اینکه پولدار شده ای و یک کاره ای توی سپاهی !!!! و حالا باید صدایت کرد : حاج علی ! باور نکرد ام. با این دروغ ها از چشم من نمی افتادی . خندیدم و گذشتم.

تا اینکه دوباره دیدمت ! ده سال بعد از اولین ملاقاتمان دوباره دیدمت ! نماز جمعه بود به امامت هاشمی . ما سبز ها پشت دانشگاه تهران بودیم . نماز که تمام شد دانشگاه را دور زدیم آمدیم توی 16 آذر. من دوستانم را گم کرده بودم. یادم بود انطرف خیابان با پارتنرم قرار دارم . از جمعیت جدا شدم که صدای تیر آمد. برگشتم انجایی که قبلن جمعیت بود حالا فقط دود بود و گاز اشک آور . صدای جیغ و فریاد می آمد. گیج شده بودم. میان آن ترس و گیجی صدات را شنیدم.صدای بم و محکم و آمرانه . همان لحظه شناختمت !!!!! دیدمت کنار پژو سیاه ، بیسیم به دست ! بهتم برد حاجی ! میان آن کارزار ایستادم و ماتم برد! خودت بودی ! من آن دست های مردانه را خوب می شناختم ... آن قیافه پر جذبه . چاق شدی حاجی ! بزنم به تخته گردنت را تبر نمی زند. شقیقه ها را خوب خاکستری کردی .اشکم راه افتاد از گاز اشک آور ، از بازی سرنوشت. نمی دانم چقدر گذشت که متوجه ام شدی . نشناختی حاجی ؟ تو که دوست داشتی مرا سیر نگاه کنی ! نشناختی ؟ لابد نشناختی که بهم حمله کردی « چیه ؟ چی می خوای پدسگگگگگ ؟؟؟ بگیرید این جن ... رو !!!!!» ترسیدم. می دونی من همان موقع هم که توی تمرین ها داد می زدی ته دلم خالی می شد. یک لحظه گفتم بگذار بگیرندم وقتی بفهمی کی هستم چقدر کنف می شوی ؟!!! اما ترسیدم .ترسیدم یک جو مردانگی برایت نمانده باشد. ترسیدم عشق اولت به تخمت هم نباشد.ترسیدم رجاله تر از خودشان شده باشی . یاد ترانه .موسوی افتادم و جانم را برداشتم و پا گذاشتم به فرار.

تمام راه را گریه کردم. «جن.ده! » عجب! یادت هست حاجی که معتقد بودی من دختر نجیبی هستم ؟!!! حاجی چه ریشی گذاشتی !نمازم هم لابد حالا می خوونی .یا شاید « با دافات نماز جماعت به جا میاری ؟ » حاجی یادت هست چقدر نماز خواندن مادرت و ریش گذاشتن پدرت را مسخره می کردی ؟ چقدر از عمویت که سردار سپاه بود متنفر بودی ؟ حاجی یادت می آید دوم خردادی بودی ؟ چقدر خودت را فروختی ؟ برای چقدر فکر و اندیشه و آرمانت را دادی ؟ حاجی روس .پی ها شرف دارند به تو ! تن فروشی بهتر از اینست که آدم فا.حشه مغزی باشد.

*فریدن فرخزاد

عشق روزهای اعتراض

2010-02-10T19:59:00.006+03:30

یه زمانی فکر می کردم مبادا تو تجمع ها و تظاهرات ها آسیبی بهت برسه. که باید نگهت دارم . باید حفظت کنم . همونطور که تو فکر می کردی امن تره من توی خونه بمونم . خوبه که من و تو هیچ وقت با هم تو تجمع ها نبودیم . خوبه که کتک خوردنم رو ندیدی ، خوبه که کتک خوردنت رو ندیدم ، چشم های قرمز از اشک و دود ، بغض ها . بعد از انتخابات که اگه نبودی ، خودم رو به کشتن داده بودم ، تو صورتت داد زدم " بزدل ! " یادم دادی اسم بعضی از حماقت ها رو نباید گذاشت شجاعت.یادم دادی شرط اول سیاست باقی موندن در صحنه است. 13 آبان که دستگیر شدی ، اختیارم رو از دست دادم .طعم یکی از اون عصبانیت های سگی منو چشیدی. قول دادی تو هیچ تظاهراتی پا نگذاری. دروغ می گفتی . از چشات می فهمم وقتی دروغ می گی . می دونستم می ری. ..... این روز ها می دونم خیلی کم مونده پیدات کنن. وقتی یکی یکی دوستات دارن دستگیر می شن.می دونم یکی از همین روز ها ..... قلب عضو ترسویه ! قلبم می ترسه . برای تو ، برای عزیزام . اما آرومم . می دونم هیچ علاقه ای این مجوز رو بهم نمی ده که جلوت رو بگیرم . که زندانت بشم. که بندت کنم.هیچ علاقه ای تو رو متعلق به من نمیکنه . این راهی بوده که ما با هم انتخاب کردیم . از تاوانش با خبر بودیم. هزینه اش رو می دونیم.

تولدت مبارک عزیز ! خله! اینم وقت به دنیا اومدن بود ؟ خدایش کی 22 بهمن 57 به دنیا می یاد ؟ چه خوش قدم بودی تو !!! (زبون درازی های منو پذیرا باش ! ) نوزادی که همراه اذان زیر گوشش صدای تیر و تفنگ و انفجار شنیده بایدم شبیه تو بشه .کنار کادو های تولدت نقاب و دستبند های سبز گذاشتم. دیگه لازم نیست بهم دروغ بگی .

چون روز دیگر آید خاکم جان سبزه هاست*
خورشید جاودان آزادی نور آسمان ماست
سوگند به خون همراهنم ، سوگند به اشک مادران
هرگز به تیغ شان نمیرد فریاد جاودان ما
دلتنگ با تو بودن ، با ناله های شب قرین
تنها گناهمان سکوت سبزی بود در جواب کین
جسم و جان بی پناهم آماج تیر کافران
آرام و سربلندم و می بالم بر انتخابمان
سوگند به این ستاره باران ، سوگند به شور عاشقان
از راه رفته برنگردم تا روز کوچ جاودان

*قسمتی از سرود قسم نامه .از اینجا دانلود کنید.

پ.ن قسمتی از پست به دلایل امنیتی حذف شد.

گزارش اقلیت

2010-01-31T14:07:00.005+03:30

دیشب جشن سده* بود. جشن جایی پرتی برگزار می شد توی جاده مخصوص و لابد برای اینکه توی ماه عزیز صدای دست و سوت مردم مسلمان را جریحه دار نکند !!! رفتیم نشستیم کنار دست هموطن های زردشتیمان. گیریم مسلمان ها هم کم نبودند .و موبد که از آخوند های خودمان خوشگل تر و تر تمیز تر بود که صحبت کرد و برای ایران پاکی و خرد و فر ایزدی از خدا خواست ، بی اختیار گفتیم « ان شاءالله ! » مشعل جشن سده را هم که به سمت هیمه می بردند ما مسلمان زادگان ذوق زده و جو گیر اول صف بودیم.و به این قبله محمدی ! توی آن تاریکی و بیابان یک نفر نه بهمان چپ نگاه کرد ، نه متلک گفت ، نه انگلمان کرد !

توی سر و صدای جشن که واژه های غلیظ و اصیل فارسی رد و بدل می شد به خودم گفتم این مردمان چه می کشند وقتی از خروسخوان تا بوق شب از سیمای ج .ا این واژه های عربی را می شنوند ، هی سرود های می شنوند در وصف پیامبر و ائمه ای که بهشان مربوط نیست.یک شبکه ،یک موج رادیو برای خودشان ندارند.

زندگی اقلیت توی ایران زیر نگاه ارباب مابانه اکثریت می گذرد. کشور را قبضه کرده ایم به حکم اکثریت ، زدیم پشت قباله ننه مان.نگاه ها به یک زردشتی ، کلیمی ، یهودی ، بهایی و ... انسانی نیست .تا مدتها تحت آموزش های ج.ا فکر می کردم بهایی ها چه موجودات وحشتناکی هستند یعنی ! بعد که خانواده دال همسایه ما شدند ، دیدم اینها چه رفتار های انسانی تری نسبت به ما دارند. من هنوز نتوانسته ایم زودتر به این مرد 60 ساله سلام کنم.بعد پسرش که مهاجرت کرد گفته بود که بچه های ما که توی ایران نمی توانند درس بخوانند. شغل درست و درمان داشته باشند. بهتر است بزرگشان کنیم بفرستیم انور . آن یکی همسایه مذهبی فتوا صادر کرده معامله و رفت و آمد و سلام و علیک با مردم بهایی حرام و است و خیرو برکت را می برد ! دوستی دارم که عاشق فست فود های یک رستوران حوالی میرزای شیرازی شده به مدیریت یک مسیو ارمنی به نام آلبر. می رود خانه و تعریف می کند شام را کجا بوده . مکاره بازاری راه می افتد . مادره خونی می شود که « لادین ! تو به کی رفتی ! توی این ولایت رستوران مسلمون خدا پیغمبر دار به هم نمی رسد که رفتی لقمه از دست یک نجس کافر گرفته ای !!!!!؟» آن یکی که پدرش آدم کلفتی توی بازار است تعریف می کرد که عمده مشتریشان یک بنده خدای کلیمی ست ، وقتی وارد فروشگاه می شود عمله و اکره دست به سینه می شوند و چای بیار و پذیرایی کن و وقتی رفت ، پدره خودش دستمال و الکل بر می دارد صندلی را ضد عفونی می کند ! و فنجان را به دست خودش 7 بار غسل می دهد!!!!

دست هم را گرفتیم و دور آتش چرخیدیم و سرود ایران قدیم را خواندیم. دور و برم پر از جوان های بود که کنار آتش با شوق با پرچم سه رنگ عکس می گرفتند انگار کن مملکتشان را همان لحظه پس گرفته اند. گیرم این پرچم با پرچم کاویانی یک هوا توفیر داشت !

*سده جشن کشف آتش است .که برای انسان روشنی و ایمنی و آگاهی به ارمغان می اورد. زردشتی آتش را پاک می داند . زمان سده شب دهم بهمن ، پنجاه شب و پنجاه روز قبل از شروع بهار است.فرصت نشد در این باره بیشتر پرس و جو کنم . اطلاعات بیشتر را می توانید اینجا بخوانید . هم وطن زردشتی اگر گذارش می افتد به این اطراف اصلاح کند.

به ارواح خاک داداشم !

2010-01-23T10:14:00.004+03:30

*من برادر ندارم . یعنی هیچ وقت نداشته ام . البته یک برادرکی بود که توی شکم مامانم ، نامرد ! سقط شد و سرخورد و افتاد توی کاسه مستراح !
من همیشه دلم برادر می خواست . دلم غنج می رفت وقتی داداش های مردم را می دیدم که ترک دوچرخه سوارشان می کنند یا به خواهر هایشان می گفتند :آجی . البته گاهی هم خدا را شاکر شدم .مثلن آن روزی که داداش الهام از لجش ، گیس های خواهرش راچید.یا آن روزی که دوستم داشت با دوست پسرش لاو می ترکاند که برادره سر رسید و یک هفته ای توی خانه حبس بود.
از خدا که پنهون نیست ، از شما چه پنهون ؛ گاهی هم برای خودم داداش های خیالی ساخته ام . برای دوستان فرا جنسیتی ام نقش آبجی خوب را در حد اسکار بازی کرده ام.اما اینها که برا فاطی تنبون نمیشه !دیگر از این خبط و خطا ها نمی کنم . پذیرفته ام که برادر ندارم و شما که غریبه نیستید ؛ از احوالات پدر و ماردم پیداست که آبی ازشان گرم نمیشود و داداشی دیگر به هم نمی رسد !

**اما لابد تا حالا چشمتان به آن جمله کذایی سمت راست صحفه روشن شده است « به ارواح خاک داداشم من فمنیست نیستم » روزی که آن جمله را نوشتم قصدم مزاح بود . به خیالم بقیه هم طنز آن جمله را می فهمند. حقیقت اینجاست که من فمنیست نیستم .آقا یکی هست اینجا که با دلیل های به ارتفاع برج میلاد می گوید هیچ ایسمی نیست. اصلن به صحت هیچ ایسمی ایمان ندارد. من همان قدر که اینجا چوب به سوراخ آقایان کرده ، خانم هارا هم مورد عنایت قرار داده. من همانقدر که عمو مردک های سبیل کلفت مفتخر به بیضه بیزارم ، از خاله زنک های امروزی بوتاکس کرده عقل نخودی دلم بهم می خورد. اگر راست و حسینی می نوشتم که « من فمنیست نیستم » که باورشان نمی آمد ! می گفتند « حرف که مالیات ندارد ، فمنیستی ، خبر نداری!!!!!!!! ) انگار اینجا یک بچه است که دست به کیبورد می برد . اینجا بود که به اعجاز قسم و آیه در جامعه ایرانی ایمان آوردم !

اگر راست می روید و چپ می آید ، می شنوی که : « به این قبله محمدی ! ، به این برکت ! ، به امام حسین که رفتم پابوسش! ، به امام رضا که قربون غریبش برم ! ، به حضرت معصومه که زُوارش بودم! ، به جدم ! ، به این سوی چراغ ! ، به این بچه صغیر ! ، به این لباس تنم !!!!!! ، به اون نون و نمکی که باهات خوردم ! » علتش اعتمادیست که ما آدم ها به هم نداریم !

دوشیزه

2010-01-13T20:21:00.011+03:30

1 - یک روز آخرهای بهار بود.من توی کتابخانه عمومی قوز کرده بودم روی تست هایم که تو با آن مانتو قرمز جیغ سر رسیدی و کشانیدیم بیرون .بعد با همان ادبیات خاص خودت در آمدی که «مردها زیبا هستند !» برایم تعریف کردی که با یکیشان خوابیده ای و دیگر دختر نیستی .من بهتم برد ، کمی اخم کردم و دست آخر برگشتم سر تست هایم . اما لام تا کام باز نکردم .انگار اتفاقی بوده به غایت پیش پا افتاده . اما امروز برایت اعتراف می کنم که پایه های تربیت سنتی ام از همان روز بنا کرد به لرزیدن.

2 - چند وقت پیش از سر شیطنت از دوست پسرم پرسیدم که اگر من باکره نباشم باز هم این همه برای ازدواج اصراردارد؟ جوابش این بود که «صد در صد! و اصلن برایم مهم نیست» توی دلم از این که با چنین آدم منورالفکری آشنایی بهم رسانده ام ، خوش خوشانم شد .دوباره که در این باره صحبت کردیم گفت که چون تو هستی .چون فلان جور رفتار می کنی و بهمان جور فکر می کنی، برایم مهم نیست! منظورش این بود که اگر زن دیگری بود اصلن کوتاه نمی آمد. گاهی جملات نقش ماهیتابه های را دارند که کوبیده می شوند وسط صورت آدم!

3 - مرد ایرانی دوست دارد زنش را آکبند تحویل بگیرد! صحت آکبندی را قدیم آزمون دستمال ! شب زفاف تعیین می کرد . این روزها اما شیک می روند پیش متخصص زنان تا برایشان رسمن و جوری که مو لای درزش نرود در دو نسخه ب .کارت خانم را تضمین کند !!!!! یک نسخه برای سربلندی خانواده دختر ! یک نسخه برای اطمینان خانواده پسر !

جالب اینجاست که همه می دانند که ب .کارت معیار خوبی نیست برای تعیین اینکه آیا خانم قبلن با کسی رابطه داشته یا نه .مثل با نمکی هست که می گوید «زنو اگه بکنی تو شیشه ، کاری رو که می خواد انجام می ده !». جراحی ترمیم این روز ها عمل پیش پا افتاده ای به حساب می آید. گذشته از این anal 6 آسیبی به ب.کارت نمی رساند . دست آخر اینکه حتی ساده ترین زن ها هم می توانند نقش یک دوشیزه چشم و گوش بسته را حرفه ای بازی کنند.

4 - ب. کارت تحقیر آمیز است . زور دارد اینکه برای خوشایند دیگری مثل گوسفند بکشندت به مسلخ مطب ، خصوصی ترین جای بدنت را بجورند. ب.کارت همان گربه ایست که در حجله می کشند ! ب.کارت ترس دارد !یکی از ترس های دختر ها پیش از ازدواج این است که نکند ناخواسته و بی خبرب.کارتشان را از دست داده باشند . دوستی داشتم که ناخن های بلندی داشت. گویا موقع شیو خودش را زخمی کرد بود . تا برای معاینه دکتر رفت ، تا خانم دکتر با سوظن و تحقیر معاینه اش کرد تا در آمد که پرده داخلی تر از آنیست که اغلب دختر ها فکر می کنند ، نصف العمر شد. ناخن هایش را از ته چید و خلاص !

5- باور من این است که ب.کارت چماق جامعه سنتی مردسالار است بالای سر دختران جوان . ارضاء شدن میل جنسی حق مسلم هر آدمیست. .زنان 9 برابر مردان میل جنسی دارند . میل جنسی دکمه ندارد که بشد خاموش کنی و هر وقت بخواهی روشنش کنی . خب یک دختر خانم در همچین جامعه ای چکار باید بکند ؟ باریکلا ! شما جواب درست را دادید: باید تقوا پیشه کند! و سفره نذر کند تا بختش باز شود ! اگر دست داد و بلاخره عروس شد ، در شب زفاف (اگر دچار سردی جنسی نشده باشد !) کامروا شود !!!!!

یک توصیه برای آقایان : در جامعه ایرانی دست و بال خانم ها بعد از ازدواج تازه باز می شود ! محدودیت هایشان کم می شود . این است که خیلی هاشان تازه شروع می کنند از این شاخه به آن شاخه پریدن. شاید بهتر باشد به جای این که هم و غمتان این باشد که آیا کسی تا به حال نرمه بازوی نامزدتان را لمس کرده یا نه ، راهی پیدا کنید که مطمئنتان کند جفتتان بعد از ازدواج با همسایه پایینی سَر و سِر پیدا نمی کند.

اصلاحیه : یعنی آقا جان سعی کنید چنان انتخابی داشته باشید که بعد از ازدواج که اصل کار است بتوانید به جفتتان اطمینان داشته باشید .

پ.ن : این هم نوشتار دیگریست در این باره :خدا و ب.کارت

من میخوام برگردم به کودکی!*

2010-01-02T12:24:00.006+03:30

من بچه ناخواسته ای بودم.مادرم مرا نمی خواسته. یا شاید پسر می خواسته. به هر صورت شروع کرده به تغییر دکوراسیون وهی جای اجاق گاز را با یخچال عوض کردن.من اما سفت چسبیده بودم و به ملایمت انگشت شستم را نشان می دادم.گیرم بعد ها عزیز شده ام.

من عکس از بچه گیم کم دارم. یک دختر ریزه ای را تصور کنید که چتری هایش ریخته توی پیشانیش و دو تا چشم سیاه گرد از آن زیر ها برق می زند و همیشه یک چیزی را محکم به خودش چسبانده و پاهای سیاه سوخته باریک از زیر دامنش پیداست.وقتی هفت سالم بود پدرم رفت یک دوربین یاشیکای اصل ژاپن خرید و هی فرت فرت ازم عکس گرفت. اما قبلش یا عکس های جمعیست که بچه های بی دندان و کچل فامیل کنارم ایستاه اند (مثل آن عکس شمال که دست همه مان هم یک سطل ماست پر از صدفست) یا می بردندم عکاس خانه. من عکس های عکاس خانه ای زیادی دارم که درش دارم ضجه می زنم و استکان استکان اشک می چکانم و دستم به هوای بغل هواست!!! مادرم به خیالش است من از همه آقا عکاس ها می ترسیدم .اما خودم خوب می دانم که می ترسیدم روی آن صندلی پایه بلند ولم کنند و بروند!

یک بارش هم حتی یادم است : عید بود. ترگل ورگلم کرده بودند . جوراب شلواری سفید و کفش های تابستانی قرمزم هنوز یادم هست.پاسبانی از ته کوچه می آمد . پدرم بود انگار که در آمد : « اگه بچه خوبی نباشی ، میدم این آقا پاسبونه ببردتت ها !» تا ته کوچه پشت پدرم قایم شدم. سال جنگ بود . آدم در سال چند تا پاسبان و نظامی و سرباز ببیند خوب است ؟

مامان بابا های عزیز! توی فروشگاه ، خیابان ، زمین بازی حواستان باشد به بچه هایتان نگویید « میذارمت اینجا میرم ها !!!!! ولت می کنم آقا سیاهه بخورتت ها!!!! » دست است ؛ نمی فهمد . یک وقت دیدی خورد توی صورتتان !

*از حسین پناهی
**امروز روز تولدم است.سلام سی سالگی عزیز!

سوت نزن عزیز جان ! سوت نزن !

2009-12-29T15:22:00.003+03:30

بگذارید همین الان تکلیفمان را روشن کنیم که ختم به سوءتفاهم نشود. من مذهبی نیستم و از این وبلاگ روشن است تا آنجا که از دستم بر آمده سعی کرده ام خرافات مذهب را نشان بدهم.

آقا جان ! خانم جان ! توی که جانت را گذاشته ای کف دستت و رفتی توی خیابان ! می خواهی این جنبش به نتیجه برسد یا نه ؟ این همه خونی که به آسفالت ماسیده ، این همه آدمی که از زنده بودنشان در زندان پشیمان شده اند ، می خواهی به نتیجه ای برسیم یا نه ؟ پس عزیز جان روز عزیز مذهبی این مردم توی خیابان سوت و کف نزن !

هر جامعه برای خودش قواعد و قانون و خط قرمز های نا نوشته خودش را دارد .که اگر بلدشان باشی خیلی جاها از باخت تو یک برد صد درصد می سازد و اگر رعایتشان نکنی ، از برد تو باخت کمرشکن می سازد. توی جامعه ایران مذهب یکی از این خط قرمز هاست . چه من و تو خوشمان بیاید چه نیاید ، چه ما دوست داشته باشیم ، معتقد باشیم چه نباشیم . حقیقت اینجاست که مذهب در خور و خواب و بیداری و مرگ و س.ک.س این مردم زیست دارد .

جامعه شناسی به من و تو می گوید در یک جنبش ، انقلاب ، بر اندازی ، هر چه تو اسمش را می گذاری کسانی که بار اصلی را می برند و کار اصلی را می کنند، طبقه متوسط یا مرفه گوگولی نیستند . طبقه پایین جامعه هستند . یعنی همین جماعتی که روز عزای حسین النگویی زنشان را می فروشند و قیمه اما حسین نذر می دهند و گل بر سر می گیرند و بر سینه می کوبند.

اگر فکر می کنی ما به همچین جنبشی نیاز نداریم ، ما به مردم مذهبی نذر کن و سینه زن احتیاج نداریم ، ما به جذب و همراهی عامه مردم احتیاجی نداریم : پس بفرمایید منزلتان .بی خود خونتان را بر آسفالت نریزید و گلویتان را جر ندهید. بروید پرده های منزلتان را هم بکشید و یک 400 سال دیگر بی زحمت بیرون بیایید که شاید مذهب در جامعه ایران کمرنگ شده باشد.و اگر جز این فکر می کنی پس حواست به خط قرمز های اینها باشد.

که من هر بار تله وزیون بی شرف ج.الف آن صحنه دست و سوت را نشان می دهد ، رنگ می دهم و رنگ می گیرم که فردا جلوی بقال و چغال و میوه فروش و قصاب (که همان مردمند ) و دارند دست بر دست می کوبند از "حرمت شکنی در روز عزیز ! " در نمانم که چه جواب بدهم .

چیزی که جنبش ما این روز ها پیش از همه و بیش از همه احتیاج دارد آدم سیاس و خط بده و شور بپا کن نیست . ما جامعه شناس احتیاج داریم. کسانی که از درز و دورز و سوراخ و سنبه مردم ایران بهتر از خودشان مطلئند.کسانی که مردم ایران را خوب می شناسند. جامعه شناس های که بلدند چطور مو از ماست این مردم بکشند . کسانی که الان به وفور دم دست این جماعت کودتاگر باتوم بدست ریخته اند .و وقتی آن صحنه کف و سوت را پشت هم پخش می کنند ، یعنی کارشان را خوب بلدند.

آی خانم ها و آقایان معترض ! بی حجاب ! چادری ! سکولار ! سلطنت طلب ! بچه هیئتی ! دی جی ! مردمی که میریزید تو خیابان ها ! قربان دستتان ! حواستان باشد پا که از خانه تان بیرون می گذارید دیگر نماینده یک جنبشید . به منزلتان هم اگر برگشتید، گریه هاتان را که کردید ، زخم هایتان را که بستید ، تپش قلبتان که نرمال شد ، بی زحمت کمی هم فکر کنید .

زاد و رود

2009-12-22T17:09:00.003+03:30

بار اول که مادرش مرا دید ، خوب براندازم که کرد ، سبک سنگینم که کرد ، چشم و ابرو و لب و دهانم را که سنجید ، دستش را گذشت روی شانه پسرش و غمگین گفت «این پسر زاد و رود ماست !» من فهمیدم که این پرچم سفید است که دارد تکان می دهد . که دارد پسرش را به من تسلیم می کند.

به مترجم ها یاد می دهند که نسبت به جمله ها سختگیر باشند. وسواس داشته باشند و پس ظاهر دنبال معنی پنهان بگردند . که موقع ترجمه یک چشمشان به گوینده باشد یک چشمشان به مخاطب. عادتم شد که جمله های فارسی را هم ترجمه کنم . با همان علاقه ای که داستانی آلمانی ترجمه می کنم. گاهی یک جمله ،یک سطری ساده یک پراگراف دنباله دارد . گاهی یک پراگراف را می شود توی یک سطر ترجمه کرد و خلاص!

«این پسر زاد و رود ماست » یعنی دختر جان ! این شازده ای را که می بینی ؛ تنها پسرم است.تنها پسر فامیل . حواست هست کی را دستت می سپارم؟ که قرار نبوده خودش راه بیافتد به دختر پسندیدن. دختر جان خیال نکن دل بردی و رفتی ها!!! آدم که زاد و رودش را ول نمی کند ! چشم یک فامیل نگرانش است ...

من هیچ وقت زاد و رود کسی نبوده ام خانم جان ! هیچ خاندانی دم بزرگش به من وصل نیست ! ما خانواده «اجاق کور» ی هستیم! پسر نداشته ایم. نمی دانم این چیز ها که می گویید یعنی چه ؟! من اهل پریدن های بی حساب و کتابم . می ترسم این زاد و رودتان دستم را ببندد . چشم این همه خاله و خانباجی که نگرانش است ، وزنه پایم بشود. پسرتان بردارید ببرید ، مال خودتان !

می خواستم همه اینها را برایش بگویم که خیالش آسوده شود . نشد . یعنی چشم افتاد به انگشت های گره خورده الف عزیز ! که از فشار به سفیدی می زد. دلم نیامد . دلم سوخت . آدم که زاد و رود بودنش را خودش انتخاب نمی کند.

زاد و رود : اولاد و فرزندان .زاد و ذریات .ادامه نسل

درس های اسدالله میرزا برای مردان !

2009-12-17T21:30:00.005+03:30

اسدالله میرزا :
فعلن درس اولتو گوش کن ! به زنا که میرسی نشون بده مشتری هستی ، طالب جنسی ، خریداری ! بعد برو با خیال راحت بخواب . بیلیط سانفرانسیسکو رو رزرو کردی .خودشون میان سراغت که باهام برید سانفرانسیسکو !
سعید :عمو اسدالله ...من ..
اسدالله میرزا : یمانه و عمو اسدالله ! باز میخوای بگی قلبت به خاطره یه عشق آسمونی می تپه ؟؟ خب بذار بتپه ! انقد از این مزخرفاتو بگو تا دختره رو ببرن ، بشینی به یادش آه بکشی !
سعید : مگه عشق نباید همینجوری باشه ؟ پس این چیزا که تو کتابا می نویسن چیه ؟
اسدالله میرزا : مُمنت ! واقعن مُمنت ! تو با این قدت هنوز هیچی حالیت نیست.کدوم کتابا ؟ کتاب اینه که من دارم درست میدم .درس دوم ! همیشه یه بهانه جلو پایه طرف بذار که به همون بهانه بیاد سراغت .
سعید : خب اگه نیومد چی ؟
اسدالله میرزا :مُمنت ! تو باید یه جوری بازی کنی که اون نفهمه .درس سومم بهت بدم یا زیادیت میشه ؟ درس سوم اینه که هیچوقت اینجوری قیافه نجیب به خودت نگیر ! زنا تا ببینن که قیافه نجیب و سر به زیر داری حتی اگه قمرالملوک وزیری باشی ، میگن واخ که چه صدای یخی !!! اگه کلارک گیبل باشی ، میگن واخ که چه خوشگل بی نمکی !

دایی جان ناپلون – ناصر تقوایی

کرم از خود درخته !

2009-12-12T14:22:00.002+03:30

یک – آقا و خانومی که شما باشید همین هفته پیش توی مترو سر در یقه توی یک کف دست جا ایستاده بودم.این آهنگ معرکه « nothings else matter » توی گوشم خوش می خواند که یک هو شنیدم صدای زنانه گفت «هوی مرتیکه ی خر ! حواست هست دستت کجاست؟» زنه انقدر سرخ شده بود که راحت می شد فهمید مردک چکار کرده . ملت که فهمیدند قضیه اور. تیک است ،چرتشان پرید و آمدند وسط میدان .درد سرتان ندهم غوغای شد تو همان یک گُله جا .عده ای آمدند در جبهه خانم که : مرتیکه خجالت نمی کشه! / خارمادر نداری خودت مگه ؟ / لاالله الا الله ! . طرفدار های آقا هم به طور ملایمی ناموس خانم را یاد می کردند!این وسط یک پیرمردی هم در امد که : ای بابا ! کرم از خود درخته ! اگه خودش نمی خواست که نمی اومد تو واگن مردا ؟ زنه ایستگاه بعد پیاده شد .

دو – چند وقت پیش سوار تاکسی شدم . خسته و سست سرم را چسبانده بودم به شیشه .وسط های راه دیدم بدجوری جایم تنگ است .مرد بغل دستی دست و دلبازانه هیکلش را انداخته بود روی شانه من و پایش را چسبانده بود به پایم و همچین ملس فشار می داد . سر چرخاندم که ببینم چه مرگش است پدر سگ !که دیدم ای دل غافل ! یارو کیفش را گذاشته بود بین خودش و پیرمرد کناری ، موبایلش را گرفته بود سمت من ودر کسری از ثانیه دیدم ... پور.نو نگاه می کند !!! همچین بغض کرده بودم که یک لحظه فکر کردم وسط اتوبان پیاده شوم بنشینم به گریه کردن . بعد گفتم دست چپم را بکوبم توی صورتش ، فوقش دو تا هم می خورم . مردک سکوت مرا حمل بر رضایت کرد و دستش را سراند روی پایم !تمام زورم را جمع کردم سمت چپ بدنم و هلش دادم و بلند گفتم «آقا درست بشین !» مردک خودش را جمع کرد و یک « بله آهان» ی هم پراند که مثلن حواسش نبوده . چند ثانیه زل زدم توی چشمان چرکش و کیفم را چپاندم بینمان .

سه – فکر می کنم این موضوعیست که همه جایی دنیا وجود دارد . من اسمش را گذاشته ام تجاوز نرم ! خبر ندارم بقیه دنیا با این تجاوز های نرم چطور برخورد می کنند. اما توی همین گربه خودمان بیشتر دیدم که خانم ها سکوت می کنند. سعی می کنند صحنه را ترک کنند . چون عامه اعتقاد دارند که لابد خود خانم عیب و علتی از خودش نشان داده که آقا دست به کار شده !!! یا می گویند «خوبش شد !!! تا حواسش باشه دیگه این لباسو نپوشه!!!! » یا زن بد است صدایش بلند شود . یک عده از خانم های دل و قلوه دار هم دیده اند که گیس و گیس کشی راه می اندازند .به نظر شماچطور ؟ اگر خانم هستی این جور وقت ها چه کار می کنی ؟ اگر آقا هستی و هم جنس هایت را بیشتر می شناسی به نظرت چه واکنشی مناسب تر است ؟

مسلمون ! سینه اولاد علی را ول کن !

2009-12-05T20:51:00.004+03:30

پدر بزرگ من (پدری ) سید بوده از همین پیرمرد های نورانی ، کلاه سبز و ریش سفید. نسبش می رسیده به امام موسی کاظم و لابد از لعبتی ایرانی . گویا کراماتی هم داشته (پدر بزرگه رو می گم ). من که ندیدمش ، راست و دروغش با آنها که نقل می کنند.اما گفته اند که کفش هایش جلوی پاش جفت می شده و کودک ارمنی تب نوبه ای را شفا داده و روز و ساعت مرگش را پیش بینی کرده و قص علی هذا!از تمام کرامات پدربزرگ دو چیز برای من مانده یکی لقب ساداتی که گاهی بعضی ها بعد اسمم می آورند و دومی عید سیدا!!!!

این عید سیدا در کودکی مایه شادی من بود . یعنی در عالم بچه گی کلی کیفور بودم که خانه ما انقدر شلوغ می شد و مهمانی و ...اما حالا بیشتر باعث دردسر است. از چند روز قبل به فکر نظافت خانه باید بود و پذیرایی و عیدی ومهمان داری. روز عید سیدا پای همه جور آدم به خانه ما وا می شود .از قضا یک عده شان از آن خل مشنگ های خر مذهب مخ تعطیلی هستند که عقیده دارند مومن واقعی باید راه بی افتد ، هفت تا سید بجورد و ... سینه اش را ببوسد!!!!!!! بله برادر ، سینه اش را !!!! اینطوریست که هر سال به من تجاوز می کنند . تو پستو هم که قایم بشوی با اصرار و ابرام می جورندت و یقه ات را جر می دهند ! باز خدا پدر مادرشان را بیامرزد سفارش بوسیدن جای دیگر را نکرده اند !!!

از شیعه خرافاتی تر می شناسی ؟ غریبه که اینجا نیست همه می دانیم نصف این گنبذ و امام زاده ها الکیست .90 درصد سید های که زور می زنی سینه شان را ماچ کنی هم آبگوشتیند ، 100 درصد این چرت و پرت های که توی گوشت فرو کرده اند هم از سر معده بوده .

معتقدی ؟ باش ! شیعه ای ؟ باش ! اما جان مادرت سینه اولاد علی را ول کن !

هیچ کس روسپی ها را دوست ندارد !

2009-11-26T12:14:00.005+03:30

یک - یک چیزی که هیچ نمی فهمم این است که مردم چرا انقدر از روس.پی ها بدشان می آید؟ روس .پی که می گویم منظورم زنی است که تن فروشی می کند . نگفتم مرد ، چون تن فروشان زن برای ما متداول ترند .و توجه کن که ننوشته ام فاحشه .. هرزه .. جن.. یا زن خراب یا خیابانی !!!
آره هیچ نمی فهمم مردم چه پدر کشتگی با روس .پی ها دارند . این جماعت نه آدم کشند ، نه دزد نه کلاه سر کسی می گذارند .راست و حسینی چیزی را می فروشند که مالک صد درصد آن هستند . اگر به کسی بگویی قاتل ! دزد ! جانی ! ککش هم نمی گزد .حالا برو بهش بگو روسپی ! جن.. ببین چطور خشتکت را علم می کند (این جمله را تصور کن ! )
چه چیز تن فروشی انقدر منفور است ؟ اینکه کسی تنش را می فروشد ؟هر چه فکر کنی می بینی هر کسی از یک جایش نان می خورد . از هوش یا قیافه یا قد 180 سانتی ! وقتی قرار است تخفیف بگیریم بیشتر می خندیم .وقت گرفتن مرخصی لوند تر می شویم.مامور راهنمایی رانندگی که جریمه مان می کند عشوه گری می کنیم. وقتی برگه مالیاتمان زیر دست کارمند زن است سعی می کنیم مرد جذابی باشیم.وقت ازدواج خودمان را به مقدار مهریه می فروشیم ! اسمش را هم می گذاریم زرنگی ! هیچ اشکالی هم ندارد .اما این هم نوعی روس .پیگریست.
گیریم بعضی ها می گویند روس .پی ها بنیان خانواده را سست می کنند.تا جای که می دانم عرضه موجب تقاضا نمی شود ! بلکه تقاضا عرضه را بوجود می آورد.فرض کن تخم تمام روس .پی های دنیا را ملخ خورد ! اگر مردی بخواهد بیرون از رابطه زناشوی اش ارضا شود ، سعی می کند با منشی اش ، زن همسایه ، زن دایی برود سانفرانسیسکو ! والله !مثل این چیزی که تو ایران هم کم نیست.

دو- در ایران روس .پی وجود ندارد ! همانطور که همجنسگرا وجود ندارد .اینکه مسئولین کشور چشمهایشان را بسته اند ، روس .پی ها دود نمی شوند بروند هوا ! اگر تمرین کنیم در مورد روس .پی ها واقع بین باشیم، خدا را چه دیدی شاید چند سال ؟ دیگر روس .پی ها صاحب سندیکا و کارت اشتغال و بازرس بهداشت هم شدند .و البته اینها که نوشته ام حاصل تامل های خودم است . وخیلی علاقمندم نظر و تجربیات بقیه را هم بدانم .

سه- این پست را که می نوشتم یاد فیلم Blue افتادم . آنجایی که ژولی می پرسد: چرا اینكارو میكنی؟ زن روس.پی: خب... اینكارو دوست دارم، یعنی همه دوست دارن! همه ی مردم!

ازدواج تحمیلی !

2009-11-15T19:11:00.005+03:30

خب ! جانم برایتان بگویید که آقایی دوست پسر را سیزده آبانی به اتهام «تحریک ! مردم برای اغتشاش » دستگیر کردند و اگر چه الان سالم و سر و مرو گنده دارد برای خودش ول می چرخد اما من از تصور آن لحظه هم دچار شک می شوم. حالا نمی دانم اگر می دانستند آقا عضو حزب مشارکت هست هم به همین آسانی ولش می کردند ؟ یا اینکه الان همه شما می توانستید چهره شکنجه شده و کبود آن جناب را در تلوزیون هایتان به عنوان جاسوس انگلیز ببینید ؟ اگر فکر می کردید من بعد از دیدن ایشان مثل این خانم چادری های سریال ها ی کوفتی بسیجی / حزب الهی در آغوشش کشیدم و گفتم «برو ! برو ! و در راه هدف متعالی و وطن محترمه جان خودت را فدا کن ! » سخت اشتباه می کنید !چنان فریادی بر سرش کشیدم که بینوا تا مدتها با دهان باز مرا نگاه می کرد !
بعد هی با خودم فکر می کنم اگر آقای دوست پسر همچنان در مبحس می ماند باید وبلاگ برای آزادیش درست می کردم ... دم در اوین کیک تولدش را قاچ می کردم ... پنجشنبه ها شمع به دست می رفتم پارک لاله ... با بی بی سی مصاحبه می کردم ..
لابد خانواده اش وجود مرا تکذیب می کردند . لابد این وسط ها مرا هم به جرم روابط نامشروع دستگیر می کردند...

خلاصه این که این قضیه دستگیری آقای دوست پسرمرا به فکر انداخت مثل آدم به پیشنهاد ازدواجش فکر کنم ، تا اگر فردا روزی دستگیر مان کردند حداقل جرم ناموسی نداشته باشیم .این ج. ا آدم را به چه کار ها که وادار نمی کند !

پ.ن 2: همچنان صدای مرا از یک مستراح عمومی می شنوید ! امین جان یک دنیا ممنون به خاطر راهنمایی هایت.

خورده جنایت های زناشوهری 3

2009-10-30T20:32:00.003+03:30

پسرعموی شکیبه که آمد خواستگاریش ، مادر دختر فکر کرد بخت دخترش بلند بوده اگر نه چرا پسره باید از میان آن همه دختر چسان فیسان شهری و این همه دختر لپ گلی و مو قرمز دهات خودشان بیاید سراغ دختر او ؟ بعد از عقد شکیبه رو پا بند نبود . حس می کرد با همه هم سن و سالانش فرقی کرده، دو صباح دیگر می خواهد برود پایتخت زندگی کند ..حس کرد پسر عموش ، مردی که قرار بود او را بکند و از این دهات کوره با خودش ببرد را خیلی خیلی دوست دارد.
شوهرش هم خیلی راضی بود . آخر کدام دختر شهری بود که به اندازه شکیبه خوشگل و احترام نگه دار و حرف گوش کن و محجوب و کم توقع باشد ؟ همه چیز از روزی شروع شد که شکیبه دانشگاه قبول شد. شوهرش حرفی نداشت .اوایل همه چیز مرتب بود. شکیبه سرش به درسش گرم بود.بعد از کلاس هم می دوید می رفت خانه سر شوهر و زندگیش . کم کم با تعجب به محیط اطرافش دقیق شد. از آزادی که در رفتار هم کلاس هاش بود بهتش برد. از اینکه دختر پسر ها راحت با هم می پلکیدند.خودش اگر پسری ازش جزوه می خواست تا بناگوش قرمز می شد.کم کم عادت کرد . یاد گرفت راحت بخندد و چشم تو چشم بشود. یک روز به خودش آمد که شوهرداریش دست و بالش را بسته ..چادرش روی شانه هایش سنگینی کرد.به بهانه کلاس های الکی بیشتر دانشگاه ماند .به نظرش شوهرش امل آمد . تازه برای آبروداری به هم کلاسی هاش گفته بود شوهرش مهندس است. نگفته بود یک بار هم کنکور ندارده . که تولیدی لباس زیر زنانه دارد. تو خانه بنا گذاشت به بی احترامی و بهانه گیری . تا شوهره دهن باز می کرد ، در می آمد که تو منو نمی فهمی !!! آخر شوهرش که دانشگاه نرفته بود چطور می توانست او را بفهمد ؟

اوردوز های یک معتاد در یک مستراح عمومی !

2009-10-27T14:56:00.007+03:30

این چند روزه حالم حسابی گرفته است و علتش هم این است که همین طور الکی کامپیوترم منفجر و داغون و فرت و تبخیر شد ! نمی دانم چه مرض ناکاری گرفته است که همین که ویندوز بالا می آید دوباره ری استارت می کند و دوباره و دوباره.
از یک طرف یک رابطه عاطفی با این موجود دارم ! یعنی الان هر چند ساعت یک بار می روم دست می شکم به شکم کیس .مثل موجود عزیزی که انگار تب دارد .هی بهش می گویم که « غصه نخور کامی تو حالت خوب میشه . » * از طرف دیگر به نت معتادم و الان دور از جانتان حسابی استخوان درد دارم. از آن طرف دیگر تر ! هم دوست ندارم از سیستم یا نت بوک کس دیگری استفاده کنم.به نظرم این جور چیز ها مثل مسواک شخصیست. این است که مانده ام سفیر و سرگردان!
یک دلم می گوید ببرم بدهم درستش کنند که نمی شود . یه عالم عکس و فیلم خصوصی درش دارم که می ترسم همین پس فردا سر کوچه مان به خودم بفروشند. والله ! مملکت که صاحب ندارد. یک دلم می گوید ببرم بدهم به آقای الف ** مثل همیشه درمانش کند. که این هم نمی شود . درش یک عالمه فایل موبوط به اینجاست که خوش ندارم آقای الف پیدایش کند.اصلن فلسفه بستن وبلاگ سابق و آمدن به این گوشه دنج فرار کردن از چشمهای همین شخص نازنین بود.
فعلن سر می زنم به کافی نت که گلاب به روتان مثل استفاده از مستراح عمومی دل بهم زن است. یکی دارد بلند بلند چت می کند ، ریز ریز می خندد . بغل دستی تا کمر خم شده روی سیستم شما، از سرور مرکزی هم نگو ! مثل این است که پنجره اتاق خوابتان را برای مردم چارطاق کرده باشید. در ضمن به همان کثیفی و بوگندویست که موال های وسط راه . وب هایتان را هم با GPRS تلفن همراه چک می کنم.این مورد را داشته باشید که اینترنت تلفن همراه دوز اعتیادش چند برابر کانکت شدن با کامپیوتر و نوت بوک است. مثل اینکه بخواهید تریاک را با مثلن ماری جوانا مقایسه کنید (من که تا حالا هیچ کدامش را امتحان نکردم . از کار بلدهاش بپرسید) یک علتش این است که نصف شب و دم صبح بی سر و صدا و قر و فر باهاتان تا توی تخت هم می آید!

توجه و التفات : اگر آدم خبره و کار بلد از این بغل ها رد می شود که بفهمد مشکل این کامی ما (یعنی این ری استارت شدن مدام بعد از بالا آمدن ویندوز ) را بداند از کجا آب می خورد ، یک راهنمایی بکند که انشالله در بهشت 24 ساعته کانکت باشد !

*شاید این هم یک جور بیماری روحی – روانی عصر جدید باشد. دوستی داشتم که عشق عجیبی به یخچال خانه شان داشت و روزی چند بار بغلش می کرد و می بوسیدش !!!
** آقای دوست پسر !

پریود

2009-10-19T18:14:00.005+03:30

اولین بار که پریود شدم دختر خاله ام یکی محکم خواباند در گوشم . بعد در مقابل نگاه بهت زده و ترس خورده ام گفت که از بزرگتر ها شنیده اینجوری دختر خوشگل می شود !
من تا شب بغض کردم. تبریک ککی هم بهم گفتند . شب یادم هست مهمانی ، شب نشینی ، چیزی بود و خانم زیاد بود تو مجلس. آنهایی که بو برده بودند با لبخند موذیانه ای نگاهم می کردند . مثل اینکه آنها از قبل جذام گرفته بودند و حالا خوشحالند که یکی بهشان اضافه شده.یادم دادند از این چیز ها باید شرم کرد.باید قایمشان کرد .مشمبایی مشکی تو کابینت برای همین روزهاست ! از شرعیات هم گفتند برایم .من با دهان باز گوش کردم.

همان روز ها چند نصف النهار آن ور تر نوه عمه ام هیرو هم پریود شد.مادر بزرگش تعریف می کرد که « نمی دونی چه جشنی راه انداختن اینا ! چه سر وصدایی ! همه فهمیدن این دختر چش شده !!! بعد هر کی رسید یک کادوی ، چیزی بهش داد .خدا به دور! باباش ماچش کرد . گفت آفرین دخترم ! انگار این اولیش بوده...اومد به من گفت ، من که زبونشو نمی فهمم .مامانش گفت که آره هیرو میگه اینجور شدم ! من همینجوری موندم. خب چی بگم ؟ گفتم باریکلا ! ... »

من خوشگل شدم! به خودم که آمدم دیگر اجازه ندادم تیزی آن سیلی مرا از زنانگیم شرمنده کند.اما همیشه به قیافه هیرو فکر می کنم ،به برق نگاهش ، به شکفتگی پوستش وقتی خبر آن فتح بزرگ را به دیگران می داده. مغرور از تمام اسباب و آلت زنانه اش که وظیفه شان را خوب انجام داده اند.

عاشقی زوده برات ، چهارده سالته !*

2009-10-10T14:29:00.004+03:30

صبا ، دختر تین ایجر همسایه عاشق شده است . عاشق سیاوش خیرابی . تاریخ زندگی سیاوش خیرابی را حفظ است. اینکه کدام رنگ را دوست دارد ، سایز کفشش چند است ، شلوار جینش را از کجا می خرد . موبایلش پر از عکس های سیاوش خیرابیست . خودش می گوید « من سیاوش را انتخاب کردم» بعد توضیح می دهد که تو مدرسشان بعضی ها هم عاشق ساسی مانکن یا علیشمز یا بازیکن های فوتبالند اما او رفته تو گروه سیاوش خیرابی . « آخه خیلی ها تو مدرسمون دوستش دارن» بعد با خجالت اضافه می کند که « خاله اگر عاشق کسی نباشی فکر می کنن بچه ای .تحویلت نمی گیرن »

یاد دوره نوجوانی خودم افتادم .آن زمان هم دختر های نوجوان مثلن به ستاره های فوتبال و سینما دل می باختند . اوایل دوره نوجوانیم با ظهور برنامه تلوزیونی ساعت خوش تب تند عشق به نصرالله رادش همه گیر شد.مسابقات فوتبال مقدماتی جام جهانی 98 یک گونی پر از بازیکن های دختر کش همراه داشت. اگر از صحبت کردن علی دایی درز می گرفتی ستاره خوبی بود . عشق به رضا شاهرودی پسر گستاخ و بور تیم ملی تو مدرسه های دخترانه واگیر دار شد! مارک بسنیچ گلر استرالیایی هم بعد از آن فینال کشنده یکی دو هفته ای سلطان قلب ها بود . پسر بچه های آن سن عکس ستاره های پور.نو و خواننده های هندی و ترکیه ای را باهم تاخت می زدند.

عشق به ستاره ها تاتی کردن برای قدم ها بلند بعدی بود. دوست داشتن سایه ها کسب تجربه برای عشق های گرم قابل لمس بود.عشق غدغن بود . حتی به ستاره های که هیچوقت چشمت به چشمشان نمی افتاد. عکس هارا باید در هفت سوراخ قایم می کردی.کسی چه می داند علی دایی و مهدوی کیا و محمد رضا فروتن چند وقت مهمان کشوی لباس زیر دختران نوجوان بودند ؟

مامان صبا با عشق دخترش هیچ مشکلی ندارد . لبخند می زند « زمونه عوض شده ! با این بچه ها نمیشه همونجوری رفتار کرد » همیشه اولین مجله با عکس سیاوش خیرابی مال صباست.گاهی هم تو اینترنت برایش مطلب سرچ می کند.

دلم گرم میشود وقتی به زمانه دخترم فکر می کنم.

*از یک ترانه کوچه بازاری قدیمی .

خیانت

2009-10-01T20:57:00.003+03:30

رفته بودیم فیلم کنعان را ببینیم .از پردیس سینمایی ملت که بیرون آمدیم هوا تاریک شده بود و مه داشت .آنقدر سرد بود که خودم را ببچسبانم به تو.
تو توی حال و هوای خودت بودی. یک جوری که انگار داری با خودت فکر می کنی گفتی : خوب شد اومدیم این فیلمو دیدیم ... چه فیلمی بود! ... حالا چرا کنعان ؟
از ذهنم گذشت که : کنعان سرزمین بنی اسرائیل بوده... بنی اسرائیل قرار بود در کنعان آرامش بگیرند و سکینه پیدا کنند .
بعد همینجوری که می رفتیم من انگار که با خودم فکر کنم گفتم : اگه به من خیانت کنی می فهمم . مثل وقتایی که بهم دروغ می گی و می فهمم ..
برگشتی با تعجب تو چشم های من نگاه کردی و خندیدی :ببین بچه جون من آدم خیانت کردن نیستم .آخه به من میاد به تو خیانت کنم ؟
من فکر کردم خیانت چیز عجیبی نیست. ساختار ساده ای دارد . از همه جور آدمی هم بر می آید . همه آدم ها از اول انتخاب نمی کنند که خیانتکار باشند. خیانت ناخوآگاه جایی آن پس و پشت های مغز صورت می گیرد.برای خیانت کردن لازم نیست پوستی رو لمس کنی .آدم ها اول تو فکرشون به هم خیانت می کنند.

دیگه رسیده بودیم ولیعصر

تولدتان مبارک آقای پرزیدنت!

2009-09-28T12:46:00.006+03:30

"این یکی از مشکلات همه ماست که در مقابل یک پدیده واقعا شگفت آوری قرار داریم که می تواند به دوربین نگاه کند، به چشم های شما مردم نگاه کند و به سفید بگوید سیاه و اصلا تعجب هم نکند و خیلی با قدرت هم این قضیه را بگوید. هزار را بگوید دوهزار. دو ضرب در دو را بگوید اصلا چهار نمی شود، می شود ده! آنقدر با اطمینان خاطر این حرف ها را بگوید که جامعه را تحت تاثیر قرار دهد. دلیلی که این حرفها را می گویم واقعا به دلیل احساس خطری هست که برای جامعه می کنم. هیچ چیز بدتر از این نیست که یک حکومت به مردم دروغ بگوید و ما متاسفانه با این پدیده روبرو هستیم."

از مناظره میرحسین*

فردا ، هفتم مهر ماه، روز تولد پرزیدنت موسویست. ما ایرانی ها عادت نداریم روز تولد رییس جمهورمان یادمان باشد. اما تو برای ما یادآور خاطره های تلخ شیرینی هستی که بوی آتش دود و رنگ سرخ و سبز و صدای جیغ و تیر و تفنگ می دهد .تو تنها رییس جمهوری هستی ما در خانه دلمان حکم تنفیذش را داده ایم .تولدت مبارک متولد ماه مهر !

* بخشی از مناظره پرزیدن موسوی با احمدی نژاد است که این روز ها در بالاترین شر شده بود . متاسفانه دسترسی به آدرس اصلی ممکن نشد.

تحصیح و توجه :

بیانیه رئیس جمهور موسوی : تولد اینجانب نه هفتم مهر كه روز آشنایی با شماست. حتی اگر روز هفتم مهر به دنیا آمده بودم نیز جا نداشت حركت شما به كیش شخصیت آلوده شود. امیدوارم این كلمات مرا صمیمانه و از سر نگرانی و نه یک شكسته‌ نفسی بی‌حقیقت و تعارف‌ گونه تلقی كنید .

خورده جنایت های زناشوهری 2

2009-09-23T12:57:00.004+03:30

آقای شین مثل یک نریانی قوی به زندگی اشتها داشت. به زندگی و زن .از بدنش بوی مرد شهوت آمیزی می آمد که ناخود آگاه هر زنی را جذب می کرد.
خانم شین زن قلمی بلغمی مزاجی بود ، خوش قد و قیافه.خانه داریش حرف نداشت . کار و اطوارش مادر شوهر پسند بود.

کس و کارشان مانده بودند که زن وشوهر چه مرگشان است که سازگاریشان نمی شود. کم و کسر که نداشتند. اما هیچ کدام لام تا کام باز نمی کردند.
خانم شین در توهم رقیب خیالی ، مواظب آمد و شد شوهره بود . قایمکی جیب و کیف و کمدش را را کند و کاو می کرد.آه های بلند می کشید و فکر می کرد از شوهر شانس نیاورده .
هیچکس از اتاق خواب خبر نداشت. همان یک باری که دوران نامزدی دست داده بود که با هم خلوت کنند ، خانم شین نامزدش را پس زده بود. آقای شین گذاشته بود به حساب شرم و ناز و بازار گرمی. اما بعد که به عیب و علت زنش پی برد بی رو دربایستی بهش گفت «آدم به سردی تو نوبره »
همین که دست آقای شین به گل و گردن خانم میرسید ، زنه بنا می کرد به نه و نو آوردن : «ول کن تو رو خدا.... تو هم وقت گیر اوردی ها ...آخ غذام سوخت ...» تو اتاق خواب اصرار داشت که «اون چراغو خاموش کن » زود از هم سوا می شدند و پشتشان را می کردند به هم . خانم شین فکر می کرد زندگی مشترک این چیز ها را هم دارد که آدم ناگزیر باید تحمل کند. آقای شین در سهم خودش از تخت رویایی هم آغوشی با زنان پر حرارتی را می دید که از سر کولش بالا می رفتند .
آقای شین کم کم یاد گرفت بیرون خانه تفریح کند ، توی خانه غذا بخورد . به همکاراش می گفت :« زن ها دو دسته اند . یا کلفتن یا ج...»

دنیایی که هر جا میری صدای رادیوش میاد!

2009-09-16T14:38:00.003+04:30

من آدم مهاجرت نیستم . ریشه ام تو هیچ خاک دیگه ای دووم نمیاره. شکر فارسی ته خونم لرد بسته. برای آدمی مثل من قبلن زندگی راحت تر بود . قبلن که می گم یعنی همین دو ماه پیش ، قبل از انتخابات.

با خودم می گفتم من دنیایی خودم رو تو چهار دیواری خونه ی خودم می سازم. دنیایی که توش از فکر های متحجر و گشت های ارشاد و سخنرانی های خفت آور رییس جمهور و مرگ بر ها خبری نبود .دنیایی که توش به خاطر چاک مانتوم تحقیر نمی شدم.دنیای که توش فکر کردن و رشد کردن جرم نبود. دنیایی که آزاد بودم هر چی می خوام بپوشم ، بخورم ، ببینم ، بشنوم ....دنیای که توش حق داشتم زیبا باشم ، به هر کی دلم خواست دل بدم ...به هر کی دلم خواست تن ببازم ... دنیایی بزرگی بود که به چهار دیواری خونه من محدود می شد.

انتخابات برای محتضری مثل کشور من مثل یک امید به زندگی دوباره بود . کی می دونه تو این دو ماه صبح های ما چطوری شب شد. چقدر دویدیم؟ از چند وعده غذا درز گرفتیم ؟شب پیش از انتخابات ایمان داشتم که میشه پنجره های چهار دیواریم رو باز بذارم...

یادته چقدر گریه کردم ؟ سی خرداد یادته؟ تصمیم داشتم برم یک کاری کنم که یکی باتومی حواله ام کنه که دیگه چشمم این دنیا رو نبینه. التماس می کردی که نرم. تنها نرم. دستم رو گرفته بودی که « آیه ببین این واقعیه .. گرمایی این دست حقیقت داره ...زندگی اینجاست »

این روز ها برگشتم به چهار دیواری خونه خودم. در ها رو بستم و پنجره ها رو چفت کرده ام. اما نمی دونم این هوای مسموم از کجا می یاد ؟ اغتشاشگر .. رمز کودتا ... کودتای مخملی ...سران اغفالگر ... جریان برنداز ... تجاوز ... این کلمات توی خواب هم راحتم نمی گذاره. حالا هی کانال های تلوزیون رو عوض کن باز یه جایی چشمت می افته به زندانی های تکیده که به گه خوردن افتادن ... هی صحفه سیاسی روزنامه رو نخونده ورق بزن باز چشمت می افته به سخنان گوهربار سگ های شکاری ... چشمات رو ببند می تونی تصویر جون دادن ندا رو دلیت کنی ؟
تو چار دیواری خودم ،چشمام رو ببندم ، گوش هام رو بگیرم ، بازم صدا میاد...

خسته شدم از دنیای که هر جا میری صدای رادیوش میاد !

چگونه می توان یک داف را از کنار خیابان بلند کرد!

2009-09-10T20:01:00.000+04:30

«خانم من دلم پیش دلته ، تو کجا منزلته ؟»

با تو قهر کرده ام و تو افتاده ای به ناز کشی و منت کشی و خوب می دانی هیچ فایده نمی کند . از اس ام اس های عاشقانه هم مایوس شده ای و شروع کرده ای به فرستادن متلک ! این ها را نمی شود بی محل کرد . به سومی و چهارمی نرسیده قهقه می زنم . برایت می فرستم که « خیلی دیوونه ای » که « خیلی خری !» برایم می فرستی که « قابل نداشت ...راستی می دونی فلسفه متلک چیه ؟»

« خانم یه تیر بزنم به قلبت ، تا صبح قیامت از تو بغلم پا نشی ؟»

دوست پزشکم تعریف می کرد که « تو دوران دانشجویی یک شب که حسابی خورد و خمیر و خسته از شیفت بر می گشتم ، دیدم تو خیابون یه داف حسابی وایساده و ملت حسابی میخش شدن . ماشین پشت ماشین بود که برا خانوم ترمز می کرد و خانوم یه نیم نگاه هم بهشون نمی کرد . دلم حسابی براش شنگیده بود . اما وقتی به قیافه خسته و ریش یک روزه و جیب خالی و پای پیاده ام نگاه می کردم ، خودم خجالت می کشیدم . بلاخره دلمو به دریا زدم و رفتم جلو که " خانم بپر رو کولم، برسونمتون" دختر خانم با چشم گشاد و دهن باز نگام کرد " ببین خانم ، من ماشین ندارم .اما کولی خوب می دم. حالا شما بپر بالا برسونمتون ! " دختره چند لحظه ماتش برد و بعد زد زیر خنده.دوتای کنار خیابون مثل دیوونه ها غش و ریسه می رفتیم .»

فلسفه متلک شکستن مقاومت است .کسی که لبخند می زند ، دیوار مقاومتش ترک برداشته . نمی شود در آن واحد هم خندید و هم اخم کرد . خنده نماد رضایت است . نمی شود هم راضی بود هم جواب سر بالا و درشت داد .دختری که به متلک خندید دری را برای پیشنهاد بعدی باز کرده ... این است فلسفه متلک*!

*البته متلک انواع مختلفی دارد که می شود در موردش بحث کرد . منظور در این پست نوعی از متلک است که به قصد دلبری گفته می شود.

پاشنه اشیل زیر تاب یک سانت بالای ناف !

2009-09-04T20:01:00.008+04:30

تقدیم می شود به کیوان سی و پنج درجه به خاطر این پستش :

17.Apr.2009

دخترجان، عزیز دلم، یا اون تاپِ یک-سانت-شکم-معلوم رو نکن تنت، یا اگه پوشیدی‌ش، تمام طول مهمونی در حال پایین کشیدن تاپه و بالا کشیدن شلواره نباش، نمیرسن به هم، به خدا نمی‌رسن. یه لباسی تنت کن که بلد باشی‌ش.

بد شانسی پشت بدشانسی! بعد از سه روز زجر کشیدن و تشخیص اشتباه چند بیمارستان اسم و رسم دار ، آپاندیسم ترکید ! بدتر از همه اینها اینکه درست وسط عمل به هوش آمدم . جیغ های که کشیدم برای همیشه جز کابوس هام شد.چند روز بعد که از بیمارستان مرخص شدم ، تو دلم بندری می رقصیدند ! من مرگ را جواب کرده بودم. این بزرگترین کار زندگیم بود ! عوارض عمل چیز بسیار دوری بود که به ذهنم نمی رسید.

اما چند ماه بعد ، یک روز عصر وسط رقص عوارض عمل آمد و یقه ام را گرفت ! « آخی طفلک ! این جای عملته ؟ میذاری ببینمش ! ...» بدنم یخ کرد. عوارض عمل خط سفیدی بود به قاعده دو بند انگشت سمت راست شکمم . جای بخیه ها شد پاشنه آشیل تن من .دیگر تاب بالای ناف و بلوز کوتاه نمی پوشیدم.به نظرم تمام آدم های دنیا معطل بودند تا لباس من بجهد بالا و همه با هم بخواهند جای عمل را دید بزنند. کم کم که خط سفید محوتر می شد به بودنش عادت کردم.زشت نبود اما عادی هم نبود.این اواخر دوباره شروع کردم به پوشیدن تاب و بلوز های کوتاه. اما گاهی به خودم می آیم که دارم تابه را پایین می کشم یا شلواره را بالا.

حالا کیوان جان ! دفعه دیگر که شاهد همچین صحنه ای بودی ، دقت کن ! شاید آن دختر هم مثل من خط سفید کجی داشته باشد روی شکمش ، مثل پاشنه آشیل .

خورده جنایت های زناشوهری 1

2009-08-31T15:26:00.006+04:30

مادر شوهرش می گوید که زن زندگی نیست! زن شوهرداری و بچه داری ! که بیچاره پسرش. خودش می گوید " ک.و.ن لق هر چی مادر شوهر ! " آشپزخانه را ظرف نشسته گرفته ، حمام را رخت چرک. یک وقتی می شود یک لیوان تمیز توی خانه بهم نمی رسد. شانه هایش را بالا می اندازد که یعنی به من چه . وقت نمی کند از صبح می رود آرایشگاه . زنهای فامیل را خوش ندارد.خوب می داند پشت سرش حرف زیاد است. تو مهمانی ها یا " با مرد مردم لاس می زند " با دختر های مجرد و دم بخت بگو بخند راه می اندازد ." راه و چاه دوست پسربازیاش رو نشون اینا هم میده " با شوهرش شبیه هم خانه اند. کاری به کار هم ندارند.جدا می خورند ، جدا می خوابند ، جدا تفریح می کنند. . دو سه ماه یکبار یک دعوای حسابی می کنند سر چشم چرانی های آقا ، سر ولنگاری های خانم . بعد کاری به هم ندارند تا دو سه ماه بعد. خوب می داند شوهرش هر چی دارد از صدقه سر اوست. "اگه من نبودم هنوز تو دوتا اتاق عفت خانوم مستاجر بودیم. مرد نبود که ! 10 پله بالا می رفتی ، سر پشت بوم می رسیدی آشپزخونه ! " نار اضی است از زندگیش ، از شوهرش که اندازه او نبوده ، از پدر و مادرش که داده بودنش به این ! دلش می خواهد بقیه زندگیش را مال خودش باشد. گور پدر شوهر و حرف مردم . " ک.و.ن لق همشون ! "

بوی خوش زن 1

2009-08-24T17:03:00.004+04:30

هر زنی به واسطه بلوغ و اندام های جنسی رشد یافته و حتی هیکل س.ک.س.ی زنی کامل نیست. زن کامل بودن درونی و ناخود آگاه است.از جای نمی شود یاد گرفت. نمی شود کلاس رفت و زن کامل شد.به سن و سال نیست به تجربه و سابقه. 14 سالگی و 40 سالگی بر نمی دارد. باید بیدارش کرد...
***

زن کامل نوازش کردن را خوب می داند. معجزه نوازش کردن را. انگشتانش بلدند در بند کردن و رها کردن را ، بیدار کردن را ، لالای خواندن و خواباندن را . زن کامل به قدرت سر انگشتانش آگاه است. می داند در هر سر انگشتش کودکی شوخ هست ، بدکاره ای ، کولی بی قراری ، خنیاگری

مردمی که ماییم

2009-08-09T19:35:00.000+04:30

روز- داخلی- تاکسی
- بابا ! صحبت ریاست جمهوری نیست که . دعوا سر رهبریه!!! هاشمی . ر می خواد رهبر بشه . نمی تونه چون سید نیست! حالا کی رهبر می شه ؟
(سر تکان دادن بقیه )
- خب معلومه ! خاتمی ! سر رهبر هم زیر آب می کنن.
من : ببخشید انوقت چطوری ؟
(نگاه عاقل اندر سفیه ) : حاج احمد رو چطوری کشتن ؟ خب یه خورده سیانور ، یه خورده هر روز میریزن کف نعلین آقا . فاتحه !

*****

روز – خارجی – دستفروشی
-بدو بدو هندوانه ، طالبی، بادمجون ورامین...
-وا آقا اینا رو پرت نکنین رو هم. نعمت خداست. حیفه!
-چه دل خوشی داره خانوم! حیف جوونای مردم بودن که از کشته هاشون پشته ساختن. باید آزادی بودین و می دیدین
-اتفاقن بودم. 30خرداد رو میگید دیگه ؟ خدا لعنتشون کنه.
- بابا دمتون گرم آبجی ! چی بدم خدمتون ؟

*****

روز – داخلی – آرایشگاه زنانه!
-موسوی؟ ... خدا بکشدش ! ذلیل مرده فاسد ! هفت تا زن داره !!!! یعنی هر کی شهید شد زنش رو اوردن برا این ... جوونایی مردمو کشتن ؟ اینا یه مشت فاسدن مثل خودش! مگه ندیدی اون دختره دست همه خورد بهش!!!!ممد می گفت هفت تا دختر وایساده بودن اینور خیابون ،هفت تا دختر هم اون ور خیابون ...هی مانتوهاشون رو باز و بسته می کردن ! ..حالا زیر مانتو چی تنشون بوده ؟ هیچی یه ش.و.ر.ت و س.و.ت.ی.ن سبز! دیشبم وضعیت اضطراری بود ممد خونه نیومد، بمیرم براش!!!

*****

روز- داخلی-داروخانه
-آقا 5تا ماسک بدید
-ماسک که داریم...اما آقا اینا برا ویروس آنفلانزا مناسب نیستا!!!
- برا آنفلونزا نمی خوایم....می خوایم بریم تظاهرات!

تو بهترین صحنه شو! برهنه شو ! برهنه شو !

2009-08-01T16:15:00.000+04:30

وبلاگ نوشتن یا حتی نوشتن هشتاد درصدش از خودپسندی آب می خورد . حالا شما می گویی نه؟ پنجاه درصد ! نه حرف من ، نه حرف شما !!! همین که کسی می نویسد و فکر می کند باید کسی بخواند (یا حتی نخواند ) یعنی خودش را خیلی قبول دارد و می پسندد!! همین که حرفها و نوشته ها و احوال و کار روزانه اش را آنقدر مهم می داند که توقع کند برای عده ای دیگر هم به اندازه وقتی که برای خواندنش صرف می کنند با ارزش باشد ، یعنی خودپسندی .
دست کم بیست درصدش هم بر می گردد به همان غریزه ای که فروید بخت برگشته می گوید.شما قبول نداری ؟ ثابت شده دست کم در همین گربه خانگی خودمان تمام کارها از همین غریزه ریشه می گیرد. حالا هی شما بگو نه ! همه اش حرف خودم.
من به صد و یک دلیل می نویسم.صد دلیلش را کم کم با هم مزه مزه خواهیم کرد حالا همین یک دلیلش را برایتان می گویم ، خیرشو ببینی ! :
تا به حال شده جلوی آینه پرو یا حمام یا ... همین که برهنه و لخت می شود سرت را بالا کنی و یک لحظه خودت را به جا نیاوری ؟ بعد همین که به اندام برهنه و بی لباست نگاه می کنی به بازو و سر و سینه ، آن قوس ملایم گردن ، ناف و کمی هم پایین تر ...، به خودت بگویی پس من این شکلیم ! پس من اینم ! خودت را برهنه باز بشناسی ؟ خودت را که همیشه پیچیده در لباسی و عادت شده اینجوری با کمی تعجب دوباره بشناسی ؟
برای من نوشتن در مجازستان همچین حسی دارد .همان بُهت باز شناسایی . یعنی همین که گاهی می نویسم و اغلب هم بی اهمیت و روزمره ، لای همین نوشتن ها انگار بعضی رفتار ها و حالت ها هایلات می شود . Bold می شود . خودم را باز می شناسم : اِه ، اِه پس من اینطوریم ؟؟!!!!
برهنگی خیلی خاصیت دارد دوست من. بی خود شاعر نگفته : تو بهترین صحنه شو ! برهنه شو baby ! برهنه شو !